Biologische wijn: wat de certificering je garandeert

De certificering gaat over de teelt in de wijngaard; de kwaliteit van de wijn blijft de zaak van de wijnboer. Wat het verschil maakt bij het proeven, zijn het terroir, de jaargang en het werk van het wijnhuis, precies zoals bij een conventionele fles. De mooiste successen in deze selectie verenigen beide: voorschriften die in de wijngaard worden nageleefd en een zekere hand in de kelder.

Ja, in de overgrote meerderheid van de gevallen. De voorschriften staan sulfieten toe en verlagen de maximale dosis ten opzichte van een conventionele wijn. De productpagina van de False Bay Slow Chenin Blanc zet het zwart op wit: zwavel is er het enige toegevoegde middel, als conserveermiddel. Wil je op dat criterium kiezen, dan geeft de productpagina de informatie, fles per fles.

Het groene blad met sterren betekent dat het wijnhuis biologisch gecertificeerd is door een erkende instantie, waarvan het nummer er direct naast staat. Het vereist drie jaar omschakeling vóór de eerste oogst die als biologisch mag worden verkocht, en daarna een jaarlijkse controle. Het garandeert een teeltmethode en een lijst van hulpstoffen, bij elke audit nagekeken.

Ja, sinds 2012, met een Europese verordening die aan de vinificatie is gewijd. Ze beperkt de lijst van additieven en behoudt het natuurlijke alcoholgehalte en de concentratie van de most, door gedeeltelijke dealcoholisatie en concentratie door koude uit te sluiten. Gisttoevoeging, klaring, filtratie en rijping op nieuw eikenhout laat ze daarentegen toe. Een gecertificeerde wijn kan dus met zeer technische middelen worden gemaakt, en de productpagina vermeldt dat.

Het label legt middelen van natuurlijke oorsprong op en laat de wijnboer zijn oogst beschermen. Zwavel en koper blijven de twee basismiddelen tegen echte en valse meeldauw, met koper begrensd op een jaarlijkse dosis, en plantenextracten komen te hulp. Drift vanaf een naburig conventioneel perceel blijft mogelijk, zoals overal. Wat het label garandeert, is een teelt die met die middelen wordt gevoerd, elk jaar gecontroleerd.

Droge, winderige of hooggelegen wijngebieden, van Noord-Griekenland tot de Cafayate-vallei, waar de ziektedruk laag blijft en biologische teelt met beheerste kosten haalbaar is. In een vochtig zeeklimaat vraagt dezelfde omschakeling meer bespuitingen, meer risico en een steviger financiële buffer. Die logica tekent de kaart van deze selectie: hooggelegen Argentinië, Spanje, Griekenland, Italië, Chili, Zuid-Afrika, Nieuw-Zeeland en Portugal.

Vooral uit acht landen: Argentinië voorop, daarna Spanje, Griekenland, Italië, Chili, Zuid-Afrika, Nieuw-Zeeland en Portugal. De rest is verspreid over een handvol zeldzamere herkomsten. Veel van die wijngaarden liggen hoog, tot 1.650 meter in Cafayate voor de oude wijnstokken van El Porvenir.

De prijs op de productpagina geeft altijd aan of het om één fles of om een set gaat. Een deel van de selectie is per stuk te koop, de rest gaat per doos, en de beschikbaarheid verschilt per herkomst: Argentinië is veruit het best bedeeld per fles, Spanje en Chili volgen, Griekenland en Zuid-Afrika bieden er een handvol aan.

De twee cuvées van Quinta das Maias, van € 13,90, zijn het beste instappunt dat per fles verkrijgbaar is: een rode en een witte wijn van 600 meter hoogte in de uitlopers van de Serra da Estrela, in de Dão, allebei vergist met wilde gisten, de rode gerijpt op roestvrijstalen tank. Net daarboven openen de E's Vino chardonnay en malbec van € 14,90, en daarna de Malma Chacra la Papay en de El Porvenir Amauta Tannat van € 16,50, de deur naar hooggelegen Argentinië.

Het bewaarpotentieel hangt af van de zuren, de tanninestructuur en de rijping, zoals bij elke fles. Een lagere zwaveldosis maakt de transport- en bewaaromstandigheden iets bepalender. Opslag tussen 12 en 14 graden, uit het licht, volstaat in bijna alle gevallen.