Mousserende wijn: van prosecco tot champagne

De streek, niet de methode. Beide ontstaan door een tweede gisting op de fles. Champagne komt uit de Champagne en rust minstens vijftien maanden op de gistsporen; crémant komt uit een andere Franse appellatie, in ons assortiment Bourgogne, met een kortere rustperiode. Bij een producent van gelijk niveau kost een crémant twee tot drie keer minder.

Dat hangt af van het moment. Prosecco wordt in een gesloten tank gemaakt: fruitig, licht, onverslaanbaar als aperitief en onder de twintig euro. Champagne wordt op de fles gemaakt: wijniger, complexer, met de body om een gerecht te begeleiden. Het zijn geen twee kwaliteitsniveaus, het zijn twee toepassingen.

Dat is de dosage, de hoeveelheid suiker die vóór de definitieve kurk wordt toegevoegd. Brut nature: minder dan 3 g/l, zonder toevoeging. Extra brut: tot 6 g/l. Brut: tot 12 g/l. Extra dry: van 12 tot 17 g/l, dus zoeter dan brut ondanks de misleidende naam. Sec: van 17 tot 32 g/l. Demi-sec: van 32 tot 50 g/l.

Het is de Zuid-Afrikaanse naam voor de traditionele methode: tweede gisting op de fles en rijping op de gistsporen, precies zoals in Champagne. De benaming is sinds 1992 beschermd. Onze fles komt van Groot Constantia, een van de oudste wijndomeinen van het land, in de wijngaarden van de Kaap.

Een Moscato d'Asti of een Brachetto d'Acqui, allebei uit Piëmont. Hun suiker is natuurlijk, doordat de gisting met kou wordt stilgelegd, en hun alcoholpercentage zakt vaak onder de 7 %. Eenvoudige regel: de wijn moet minstens even zoet zijn als het dessert, anders smaakt hij er zuur naast.

De collectie begint bij € 9,90 en het merendeel van de flessen blijft onder de twintig euro. Tussen € 13 en € 17 bieden een prosecco uit Valdobbiadene of een crémant de Bourgogne van een récoltant al heel veel. Boven de dertig euro kom je bij de champagnes premier cru en de cuvées met lange rijping.

Tussen 8 en 10 °C, iets meer voor een champagne met lange rijping. Te koud worden de bubbels prikkelend en sluiten de aroma's zich. Reken op drie uur in de koelkast, of twintig minuten in een emmer met water en ijs, die veel sneller koelt dan ijs alleen.

Liever in een witwijnglas. De flute is ontworpen om de parelsnoer te tonen, niet om de aroma's te laten spreken: hij is te smal om de wijn tot zijn recht te laten komen. Het enige glas dat je echt moet vermijden is de coupe, waaruit het koolzuur en het aroma binnen enkele minuten ontsnappen.

Vierentwintig tot achtenveertig uur met een champagnestop met klem, in de koelkast. Het theelepeltje in de flessenhals is een mythe, het houdt helemaal niets tegen. Een fles die zijn bubbels kwijt is, kun je nog gebruiken in de keuken, in een risotto of een saus.

Dat hangt af van de methode. Een prosecco en een Moscato d'Asti drink je binnen het jaar: hun charme zit in het fruit, en dat vervaagt. Een champagne of een crémant volgens de traditionele methode houdt meerdere jaren en wint aan briochetonen. Bewaar de flessen liggend, uit het licht, tussen 10 en 12 °C.