Wina z Mendozy: wysokość, podregiony i style

To kwestia wysokości i gleby. Luján de Cuyo, na wysokości około 1 000 m, na głębokich glebach gliniasto-wapiennych, daje mięsisty malbec o otulonej taninie. Valle de Uco, na wysokości od 1 100 do 1 700 m, na otoczakach i wapieniu, zacieśnia taninę, zachowuje kwasowość i kieruje wino w stronę czerwonych owoców i słonego finiszu.

Pierwszy sensowny próg to około 10 €, z Turno de Noche od Caselles & Guillaume Letang za 9,90 € lub Los Cardos Malbec od Doña Paula za 9,50 €. Między 20 a 30 € znajdziesz cuvée z pojedynczych działek z Valle de Uco. Powyżej 100 € są winnice Adrianna od Catena Zapata.

Ponieważ spada tu zaledwie dwieście milimetrów deszczu rocznie, to klimat półpustynny. Woda pochodzi z topniejących śniegów andyjskich, ujmowanych w rzekach i rozprowadzanych siecią kanałów liczącą kilka stuleci. Każda działka ma prawo do wody przypisane do tytułu własności, dziś rozprowadzanej systemem kropelkowym.

To wiatr typu fen, który przechodzi przez Kordyliery, spręża się, tracąc wysokość, i dociera do winnic gorący i bardzo suchy, czasem przy trzydziestu pięciu stopniach i dziesięciu procentach wilgotności. Szkodzi kwitnieniu, gdy wieje wiosną na półkuli południowej, ale suche powietrze, które przynosi, znacznie ogranicza mączniaka rzekomego i mączniaka prawdziwego.

W dzień słońce wytwarza cukry i dojrzewa taniny. W nocy chłód spowalnia oddychanie rośliny, która przestaje zużywać własne kwasy. Różnica około piętnastu stopni między popołudniem a świtem daje winogrona jednocześnie dojrzałe i kwasowe, stąd świeżość win z tak nasłonecznionego regionu.

Zdecydowanie tak. W naszej selekcji tuż za malbekiem plasuje się cabernet sauvignon, a dalej chardonnay i pinot noir, który bardzo dobrze czuje się na wyżynach Valle de Uco. Znajdziesz też cabernet franc, fiano, bonardę i trochę torrontés.

Cuvée z podstawowej oferty pije się w ciągu trzech lat, gdy dominuje owoc. Wina reserva z Luján de Cuyo wytrzymują od pięciu do dziesięciu lat dzięki swojej materii. Wysokogórskie malbeki z Valle de Uco, bardziej kwasowe i taninowe, potrzebują dwóch do trzech lat w piwnicy, zanim się otworzą, a następnie ewoluują przez dekadę.

Od szesnastu do siedemnastu stopni, czyli nieco chłodniej, niż zwykle się podaje. Powyżej osiemnastu alkohol staje się wyczuwalny, a owoc się spłaszcza. Białe wina z Gualtallary podaje się w temperaturze około jedenastu stopni, ale zyskują, gdy ogrzeją się w kieliszku. Pół godziny w karafce służy młodym rocznikom.

To zależy od cuvée. Część działu jest sprzedawana pojedynczo w butelkach 750 ml, reszta w zestawach po dwie, po trzy lub w skrzynkach po sześć, czasem w magnum. Dostępny format i jego cena są podane na karcie produktu, a strona kontakt pozwala to sprawdzić przed złożeniem zamówienia.

Ta prowincja oferuje najszerszy wybór, od wina na co dzień po kolekcjonerskie działki. Salta leży znacznie wyżej, na około 1 700–1 800 m, z bardziej dzikimi malbecami i białym torrontés. Patagonia traci na wysokości, ale zyskuje na szerokości geograficznej: napięte pinot noir i malbeki ze starych winorośli.