Valle de Uco – wysokogórskie winnice Mendozy

Około stu kilometrów na południowy zachód od miasta Mendoza, wzdłuż andyjskiego przedgórza. Obejmuje trzy departamenty – Tupungato, Tunuyán i San Carlos – i stanowi najwyżej położoną część winnic prowincji. Pozostała oferta z Mendozy zebrana jest na stronie Mendoza.

Obszar w departamencie Tupungato, na najwyżej położonym i najbardziej kamienistym skraju doliny, gdzie otoczaki mieszają się ze złożami wapiennymi zwanymi tosca. Jego reputacja zbudowała się w ciągu zaledwie około dwudziestu lat, a dziś skupia najdroższe malbeki i chardonnay w kraju.

Zdecydowanie. Niżej położone i cieplejsze Luján de Cuyo daje mięsiste malbeki o aksamitnych taninach. Na dużej wysokości ten sam szczep staje się bardziej wyprostowany, z mniej kandyzowanym owocem i słonym finiszem. Altos las Hormigas zestawia obie wersje obok siebie pod tą samą etykietą.

Za malbeca od solidnego producenta przyjmij 20–40 € za butelkę: to trzon tego działu. Poniżej 15 € wina są przyjemne, ale proste. Powyżej 100 € zaczynają się wina parcelowe z Gualtallary, stworzone z myślą o długim dojrzewaniu.

Część oferty w tym dziale sprzedawana jest na sztuki, reszta w zestawach po dwie lub trzy butelki albo w skrzynkach po sześć. Wybór formatu na karcie każdego produktu pokazuje, co jest dostępne dla danego wina. Podana cena odpowiada wtedy całemu zestawowi.

Ponieważ wysokość oddaje mu to, co odbiera szerokość geograficzna. Zimne noce chronią jego kwasowość, która w gorącym klimacie szybko zanika, a wapień nadaje mu napięcia. Najbardziej dopracowane wersje bardziej przypominają Burgundię niż Kalifornię. Zobacz też dział chardonnay.

Nie, to prawdziwy lokalny sukces, a nasadzeń szybko przybywa. Ten szczep potrzebuje dojrzałości, by stracić roślinny charakter, a nasłonecznienie na dużej wysokości mu ją zapewnia, bez nadmiaru ciepła, który by go obciążył. Występuje głównie w kupażu z malbekiem, któremu dodaje wyrazistości i pieprznej nuty.

Wina podstawowe pije się w ciągu trzech do pięciu lat, gdy dominuje w nich owoc. Malbeki od producentów bez trudu wytrzymują osiem do dziesięciu lat. Wina parcelowe z Gualtallary i Paraje Altamira, o lepszej strukturze, często potrzebują pięciu lat w piwnicy, zanim się otworzą, i mogą dojrzewać ponad piętnaście lat.

Wysokogórski malbec pasuje do grillowanego czerwonego mięsa i jagnięciny, a jego świeżość dobrze znosi wyraziście przyprawione dania. Pinot noir pasuje do pieczonego drobiu i grzybów, chardonnay do tłustych ryb i serów prasowanych. Wina czerwone podawaj w temperaturze około 16 stopni, białe około 11.

Jeśli interesuje Cię wysokość, Salta sięga jeszcze wyżej, z torrontés i malbekami z Valles Calchaquíes. Po świeższy, bardziej południowy styl zajrzyj do Patagonii i jej pinot noir. Cały kraj zebrany jest na stronie wina z Argentyny, a najważniejszy szczep na stronie malbec.