Wina ze świata: 24 kraje w jednej piwnicy

Określenie to oznacza wina produkowane poza Francją, w odróżnieniu od apelacji francuskich. Obejmuje zarówno duże kraje europejskie, takie jak Włochy, Hiszpania i Portugalia, jak i regiony Nowego Świata oraz niszową produkcję z Kaukazu czy Lewantu. Na tej stronie znajdziesz też Francję: podział jest według krajów, a nie granic.

Dwadzieścia cztery, na czterech kontynentach. Na czele są Włochy z blisko trzystoma pozycjami, przed Stanami Zjednoczonymi, RPA i Hiszpanią, z których każdy kraj ma ponad sto czterdzieści. Na drugim końcu Urugwaj i Cypr mają po jednej butelce. Mapa świata podaje dokładną liczbę, aktualizowaną wraz z katalogiem.

To przede wszystkim kwestia etykiety. W Europie podaje ona apelację, a szczep jest domyślny: Barolo to nebbiolo, ale trzeba to wiedzieć. Poza Europą etykieta wprost podaje szczep. Resztę robi klimat: na półkuli południowej jest cieplej, więc owoc jest dojrzalszy, a wina bardziej okrągłe, podczas gdy Europa daje wina bardziej kwasowe i napięte.

Malbec z Mendozy lub chilijska carménère: szczep podany na etykiecie, hojny owoc, miękkie taniny i cena poniżej dwudziestu euro. To wina, które nie wymagają żadnej wcześniejszej wiedzy. Wśród białych tę samą rolę pełni południowoafrykański chenin blanc.

Oferta zaczyna się od 8,30 €, a połowa butelek kosztuje poniżej czterdziestu euro. Między piętnastoma a dwudziestoma pięcioma euro najkorzystniejszy stosunek jakości do ceny oferują Włochy, Hiszpania, Argentyna i Chile. Powyżej pięćdziesięciu euro zaczynają się wina do długiego leżakowania: Barolo, cabernety z Napa, pinoty z Central Otago.

Tak, około stu pozycji, z których zdecydowana większość pochodzi z Burgundii: Côte de Beaune, Côte de Nuits i Hautes Côtes de Nuits, z pinot noir i chardonnay. Nie próbujemy objąć całej Francji winiarskiej, trzymamy się winnic, z którymi współpracujemy.

W Grecji, z xinomavro i assyrtiko, na Węgrzech z furmintem, w Słowenii z ribolla gialla, w Armenii z areni noir. Te regiony uprawiają odmiany, których nigdy nie sadzono gdzie indziej, i często to właśnie te butelki zapadają w pamięć najbardziej.

Nie. To napój alkoholowy uzyskany przez fermentację polerowanego ryżu, bez winogron i bez destylacji. Jest w naszej ofercie, ponieważ podaje się je jak wino, schłodzone i w kieliszku na nóżce, oraz dlatego, że radzi sobie z potrawami, przy których wino się poddaje. Nasze dwadzieścia pięć sake pochodzi z japońskich browarów, w tym Zaku.

To zależy od wina, a karta produktu podaje to dla każdego z nich. Co do zasady rześkie białe i lekkie czerwone najlepiej otworzyć w ciągu dwóch lat, a wina o wyraźnej strukturze mogą czekać od pięciu do piętnastu lat. Przechowuj butelki w pozycji leżącej, z dala od światła, w temperaturze 12–16°C.

Są trzy możliwości: filtrować według doboru wina do potraw, jeśli menu jest już ustalone, wyjść od kraju na mapie świata albo zdać się na nas i wybrać comiesięczny box, który co miesiąc przynosi inną selekcję wraz z kartami degustacyjnymi.