Chenin blanc: narodzony nad Loarą, stał się Steenem z Przylądka

Jedno i drugie, w tej kolejności. Narodził się w Dolinie Loary, gdzie nazywa się go także pineau de la Loire, i powstają z niego tam vouvray, savennières, montlouis oraz słodkie wina z Layon. Na Przylądek trafił już na początku istnienia południowoafrykańskiego winiarstwa, które dziś uprawia go więcej niż Francja. Ten dział odzwierciedla tę równowagę: zdecydowana większość win pochodzi z RPA.

Z mało romantycznego powodu: przez długi czas był szczepem do wszystkiego, także do destylacji i masowych win białych. Sadzono go więc wszędzie, na dużych powierzchniach, podczas gdy nad Loarą pozostaje ograniczony do niewielkiej liczby apelacji. Część tych winorośli została od tego czasu wykarczowana, ale chenin nadal jest najczęściej uprawianym szczepem w RPA, wliczając szczepy białe i czerwone.

To afrikaanerska nazwa chenin blanc, wciąż używana na Przylądku i czasem umieszczana na etykiecie: Skuinskap Steen de Lourens Family Wines nosi ją wprost w nazwie. Steen i chenin oznaczają ten sam szczep, ale południowoafrykańscy winiarze długo czekali na dowód ampelograficzny, co wyjaśnia przetrwanie lokalnej nazwy.

Po pierwsze klimat: Przylądek jest cieplejszy i suchszy, Loara chłodniejsza i wilgotniejsza. Wytrawne wino z RPA jest zwykle bardziej dojrzałe i pełniejsze, z nutami owoców pestkowych i kandyzowanych cytrusów oraz słonością w finiszu. Wytrawne vouvray jest bardziej linearne i ostrzejsze, z nutami jabłka i lipy oraz kredowym tłem. Druga różnica, decydująca przy zakupie: nad Loarą to rocznik często decyduje o poziomie cukru, a vouvray może być wytrawne, półwytrawne lub półsłodkie pod tą samą nazwą apelacji. Na Przylądku regułą jest wino wytrawne.

Naturalnie niska wydajność, głębokie korzenie, które same docierają do wody, i powtarzalność z roku na rok, której nie mają młode nasadzenia. Na zwietrzałym granicie Przylądka te nienawadniane krzewy dają skoncentrowane soki bez ciężkości. Pieczęć Old Vine Certified, przyznawana przez południowoafrykański Old Vine Project, jest zarezerwowana dla parcel starszych niż trzydzieści pięć lat i podaje rok nasadzenia na butelce. Skurfberg d'Eben Sadie pochodzi z winorośli w wieku około 90 lat, Fire by Night od Alheit z nasadzeń z lat 1972 i 1985.

Pochodzenie odpowiada na to pytanie niemal w każdym przypadku. Chenin z RPA jest wytrawny, chyba że kontretykieta mówi inaczej. Coteaux du Layon, bonnezeaux czy quarts-de-chaume są z definicji słodkie. To vouvray i montlouis wymagają przeczytania etykiety, ponieważ występują we wszystkich trzech wersjach. W tym dziale jedynym słodkim winem jest Coteaux du Layon z Château de la Roulerie za 29,50 €.

Wytrawne wino ze zbiornika pasuje do przekąsek, ostryg, przystawek rybnych i świeżego koziego sera. Wytrawne wino ze starych winorośli dojrzewające w drewnie wymaga potraw o większej materii: ryby w sosie śmietanowym, pieczonego drobiu, grasicy cielęcej, łagodnego curry, ogólnie kuchni korzennej, której wino sprosta, nie ginąc. Wino słodkie pasuje do foie gras, roqueforta i tart z żółtymi owocami.

Oferta zaczyna się od 8,90 € za The Capeography od Wildeberg & JD Rossouw, a sięga 77 € za wina Ebena Sadie. Poniżej 20 € znajdziesz wyraziste wina wytrawne do wypicia w ciągu roku, jak Slow Chenin Blanc od False Bay za 10,90 € za butelkę przy zakupie kartonu 6 butelek. Między 30 a 45 € zaczynają się wina z pojedynczych parcel starych winorośli: tu ten szczep oferuje najwięcej w stosunku do ceny.

Wytrawne wino ze zbiornika pije się w ciągu dwóch, trzech lat, nic nie zyskuje w piwnicy. Wytrawne wino ze starych winorośli dojrzewające na osadzie bez trudu wytrzymuje osiem do dziesięciu lat, a Skurfberg od Sadie można pić przez dekadę od zbioru. Słodkie wino z Loary jest najcierpliwsze z całej trójki. Ta długowieczność wynika wyłącznie z kwasowości winogron, a nie z cukru czy drewna.

10–12°C dla wina wytrawnego winifikowanego w zbiorniku. 12–14°C dla wytrawnego wina ze starych winorośli dojrzewającego w beczce, które wyjęte prosto z lodówki wydaje się chude i zamknięte. Około 9°C dla wina słodkiego, które w wyższej temperaturze stałoby się ciężkie. W przypadku win gęstych pół godziny w karafce zmienia butelkę.