Pollio Moscato di Siracusa DOC 2022

De Pollio ontstaat op het wijndomein van de familie Pupillo, in Targia, vlak bij Syracuse, aan de zuidoostkust van Sicilië. Dit landgoed, in 1909 verworven door Antonino Pupillo, wordt begrensd door de Dionysische muren die de antieke stad omringden. De Moscato Bianco-wijnstokken, in 1980 aangeplant in de cru Mulino, wortelen in een kalkbodem met een middelzware textuur en staan in noord-zuidrichting. De cuvée is een eerbetoon aan koning Pollis van Argos, die volgens de door Hesiodus overgeleverde traditie de Moscato Bianco uit Thracië naar Syracuse zou hebben gebracht.

De druiven worden in de eerste tien dagen van augustus met de hand geoogst en vervolgens ontrist en gekneusd. Een cryomaceratie van twee uur haalt de fijne aroma's uit de druif vóór het ontslijmen. Daarna gist de wijn op gecontroleerde temperatuur in roestvrijstalen tanks, om de frisheid en de aromatische expressie van de Moscato te bewaren. De wijn rijpt drie tot vier maanden op de fijne gistsporen, met wekelijkse bâtonnage die rondeur en textuur geeft zonder het fruit te maskeren. Het resultaat is een van nature zoete Moscato met een afgemeten zoetheid.

Deze wijn onthult tonen van muscaatdruif, oranjebloesem, acacia, jasmijn, witte perzik, abrikoos, citroenzeste en salie. De kristalheldere gele kleur gaat vooraf aan een aromatische, florale neus met een lichte citrustoets. In de mond is de wijn fijn zoet en blijft hij fris en luchtig dankzij zijn afgemeten zoetheid. De zuivere, geurige afdronk laat een aangename indruk van knisperend fruit na.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!