Margherita Otto Barolo Nebbiolo 2021

Deze Barolo DOCG is een blend van percelen in de Langhe, in het hart van Piëmont. Het wijndomein brengt druiven samen uit onder meer Monforte d’Alba, in de sector Ginestra, uit de MGA Vignane en Coste di Rose in de gemeente Barolo, en uit de omgeving van Vignarionda in Serralunga d’Alba. Dit mozaïek van hellingen vormt een genuanceerde, klassieke expressie van de appellatie.

De druiven worden per perceel geoogst naargelang de rijpheid en vervolgens gevinifieerd in betonnen kuipen. Na de gisting volgt een lange schilweking van ongeveer 40 tot 45 dagen, met ondergedompelde hoed. Daarna rijpt de wijn 30 maanden in grote botti, in een traditionele geest die de precisie van de Nebbiolo en de identiteit van de terroirs wil bewaren.

Deze wijn onthult tonen van rijpe kers, morel, framboos, sinaasappelschil, gedroogde roos, wilde rozemarijn, kaneel, zoethout, nieuw leer, donkere steen en ijzer. In de mond combineert hij een zijdezachte, slanke textuur met een frisse, energieke zuurgraad. De rijpe maar stevige tannines geven een krijtachtige, edele grip, terwijl de lange, mineralige en licht kruidige afdronk zijn Barolo-karakter precies doortrekt.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het volk van de Dolce Vita, maar wat is het moeilijk om de organisatie van de wijnbouw er te begrijpen! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft haar eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een schat aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun handigste en commercieel bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar laten we het even over geschiedenis hebben: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en komt oorspronkelijk uit Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden het druivenbestand hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later "Oenotria": het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk nam wijn een belangrijke plaats in het dagelijks leven in, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntendheid van hun product. De Romeinen legden ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, vóór Frankrijk. Italië is verdeeld in drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het "midden van de laars" heeft een landklimaat met koude winters en warme, onweerachtige zomers. In het "zuiden van de laars" heerst het mediterrane klimaat met zeer hete en zeer droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom, Italië maakt wijnen van een grote verscheidenheid dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel uit eigen bodem komen. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en dat verdient het om ontdekt te worden!