Syrah i shiraz: dwa style z tych samych winogron

Tak, to jedna i ta sama odmiana, pochodząca z Doliny Rodanu. Nazwa zależy od kraju: w Australii i RPA mówi się shiraz, we Francji, Chile, Argentynie i Szwajcarii pisze się syrah. Niektóre winnice używają obu słów, aby zasygnalizować styl: shiraz dla wina dojrzałego i hojnego, syrah dla wina bardziej napiętego.

Swartland i Stellenbosch dają zwarty czarny owoc, pieprz, delikatną strukturę i umiarkowany alkohol, około trzynastu i pół stopnia. Barossa i McLaren Vale oferują szerszy smak w ustach, śliwkę i kakao, z wyraźnym dębem i większą objętością. Pierwszy styl pasuje do pieczonej jagnięciny, drugi do antrykotu wołowego z kością.

Winnice, z którymi współpracujemy, wysyłają swoje cuvée w pełnych kartonach, a zachowanie tej formy pozwala utrzymać jak najniższą cenę. Podana cena zawsze dotyczy jednej butelki, a forma sprzedaży jest wskazana obok. Kilka cuvée można kupić na sztuki, na przykład Groot Constantia Shiraz 2021 za 25,90 € za butelkę.

Przyjmij piętnaście–szesnaście stopni dla pieprznej syrah z chłodnego klimatu, szesnaście–siedemnaście dla dojrzałej shiraz z Barossy, czternaście–piętnaście dla owocowego wina czerwonego na co dzień. W ogrzewanym pomieszczeniu temperatura szybko przekracza dwadzieścia stopni: kwadrans w chłodnym miejscu przed podaniem przywraca winu aromat i świeżość.

Młodym, skoncentrowanym cuvée dobrze robi godzina w karafce: powietrze zaokrągla taniny i uwalnia owoc. Butelki starsze niż dziesięć lat wymagają natomiast delikatności: wystarczy otworzyć je pół godziny wcześniej lub krótko przelać do karafki, aby osad został na dnie butelki.

Owocową shiraz z podstawowej linii pije się w ciągu pierwszych trzech lat, gdy owoc jest najwyraźniejszy. Cuvée z wyraźnym terroir wytrzymuje od pięciu do dziesięciu lat, a wielkie butelki ze Swartlandu, Barossy czy kalifornijskiego wybrzeża przekraczają piętnaście lat w chłodnej piwnicy, w temperaturze około dwunastu stopni.

Winiarz zostawia szypułki, czyli małą zieloną konstrukcję, na której wiszą jagody, zamiast usuwać je przed fermentacją. Wnoszą one świeżość, kwiatowo-pieprzny aromat i smuklejszą strukturę. Dla Swartlandu i stanu Waszyngton to wyróżnik stylu, podobnie jak dla północnej Doliny Rodanu, z której czerpią inspirację.

Wersja pieprzna pasuje do jagnięciny z ziołami, piersi z kaczki, warzyw śródziemnomorskich i owczych serów. Wersja dojrzała poradzi sobie z grillem, glazurowanymi mięsami, chili i pikantnymi daniami. Do wielkiej butelki z potencjałem starzenia wybierz dzikie ptactwo, pieczonego gołębia lub danie z truflami.

To dwa różne szczepy. Petite sirah, zwana też durif, powstała we Francji ze skrzyżowania syrah i peloursin. Daje wina o bardzo intensywnej barwie, taniczne i rustykalne, zwłaszcza w Kalifornii, gdzie często służy jako wzmocnienie kupażu. W naszym dziale pojawia się więc jako dodatek, w niewielkiej proporcji.

Weź owocowe wino czerwone za około dziesięć euro jako punkt odniesienia, a potem cuvée z wyraźnym terroir za około trzydzieści: te dwa kieliszki pokazują już całą różnicę stylów. Jeśli chcesz pójść dalej, strona Wina z RPA przybliża Przylądek, a Wina z Australii otwierają drogę do Barossy.