San Polino Helichrysum 2019

Deze cuvée komt uit de hoogste wijngaarden van het wijndomein San Polino, ten zuidoosten van Montalcino, in Toscane, binnen de appellatie Brunello di Montalcino DOCG. Het perceel, op het zuiden gericht en op 450 meter hoogte, ligt op een zeer heterogene galestrobodem, doorkruist door ijzerhoudende en zanderige aders. Het dankt zijn naam aan de strobloem (helichrysum), een wilde aromatische plant die tussen de wijnstokken groeit.

De druiven worden met de hand geplukt en spontaan vergist met wilde gisten in afgeknot-kegelvormige houten kuipen. Een koude inweking van drie dagen bij 12 °C gaat vooraf aan de gisting, gevolgd door 50 dagen schilweking na de gisting. Daarna rijpt de wijn zes maanden of korter met bâtonnage op barriques van Frans eiken, en vervolgens drie jaar in grote vaten van Slavonisch eiken.

Deze wijn onthult aroma's van zwarte kers, braam, pruim, bloedsinaasappel, roos, viooltjes, kamille, venkel, zoethout, cacao, tabak, ceder en nieuw leer. In de mond is hij vol en geconcentreerd zonder zwaar te zijn, met een zijdezachte textuur en fijne, strakke tannines. Een levendige zuurgraad geeft spanning en evenwicht, terwijl de lange, sappige en zilte afdronk de kruidige en bloemige expressie verlengt.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het volk van de Dolce Vita, maar wat is het moeilijk om de organisatie van de wijnbouw er te begrijpen! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen land, want elke regio heeft haar eigen appellatiesysteem. Toch kan Italië liefhebbers een veelheid aan wijnen bieden met gevarieerde en unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het ook een grote hoeveelheid zielloze wijnen zonder karakter, die verkocht worden onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog vele andere... Maar laten we het even over geschiedenis hebben: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en komt oorspronkelijk uit Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd, en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden dit land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk nam wijn een belangrijke plaats in het dagelijks leven in, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntendheid van hun product. De Romeinen legden ook talrijke wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, vóór Frankrijk. Italië is verdeeld in drie klimaatzones. In de bergen van het noorden heerst een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” kent een continentaal klimaat met koude winters en warme zomers met onweer. In het “zuiden van de laars” heerst het mediterrane klimaat met zeer warme en zeer droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt wijnen van een grote verscheidenheid dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel uit eigen bodem komen. Het is een land dat even complex is als zijn wijnen, en dat het verdient om verkend te worden!