F Negroamaro IGT Salento 2021

Deze cuvée komt uit de Contrada di Monte la Conca, tussen San Marzano en Francavilla Fontana, in het hart van de Salento, in Apulië. De oude Negroamaro-wijnstokken worden er als traditionele struikstok (gobelet) geteeld, op fijne leembodems rijk aan ijzeroxide, die de aarde haar typische rode kleur geven, op een ondergrond van kalksteen. Het klimaat, het hele jaar warm en zeer droog, kent grote verschillen tussen dag en nacht. De letter F is een eerbetoon aan de Feudi di San Marzano, de oorspronkelijke naam van de kelder.

De licht overrijpe druiven worden in de laatste week van september met de hand geoogst. Na het ontristen en kneuzen ondergaan ze een koude maceratie vóór de gisting bij 8 °C gedurende vierentwintig tot achtenveertig uur. De maceratie en de alcoholische gisting, met inheemse gisten tussen 24 en 26 °C, duren zo'n tien dagen. De malolactische gisting vindt plaats op roestvrijstalen tank, waarna de wijn twaalf maanden rijpt in vaten van Frans en Kaukasisch eiken.

Deze wijn onthult tonen van kersenconfituur, braam, zwarte pruim, blauwe bes, zwarte peper, kruidnagel, zoethout, cacao en vanille. De zeer diepe purperen kleur opent op een brede, complexe neus, tussen rijp fruit en specerijen. In de mond is de wijn vol en rond, steunend op fijne, compacte tannines, en eindigt hij in een lange, harmonieuze afdronk.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!