Recaredo Turó d'en Mota 2011

Deze cuvée komt van een perceel van 0,97 hectare ten noordwesten van Sant Sadurní d’Anoia, in het hart van de Catalaanse Penedès en het Corpinnat-gebied. Het werd in 1940 aangeplant, met gobeletstokken op de noordflank van de heuvel Turó d’en Mota, en ligt op diepe, leemachtige kleibodems, zeer kalkrijk en goed drainerend. Dit bijzondere mediterrane terroir geeft een precieze, gespannen en minerale expressie van de Xarel·lo.

De druiven worden met de hand geoogst om hun natuurlijke frisheid te bewaren. De eerste gisting vindt plaats op eikenhouten vaten van 300 liter, gevolgd door een tweede gisting op fles volgens de traditionele methode. Als Brut Nature, zonder toegevoegde suiker, rijpt de wijn minstens 150 maanden op de gistsporen op fles, onder een natuurkurk. Het remuage gebeurt met de hand op pupitres en het degorgeren gebeurt manueel, zonder bevriezing.

Deze wijn onthult aroma's van brooddeeg, brioche, toast, gedroogd fruit, gekonfijte citrus, gedroogde bloemen, vochtig krijt, mediterrane kruiden, laurier en zeezout. In de mond is hij vol en zijdezacht, gedragen door een zeer fijne en versmolten mousse. Een levendige zuurgraad en een zilt-minerale ondertoon geven structuur, terwijl de lange, droge en subtiel geroosterde afdronk de diepgang van de wijn elegant verlengt.

De geschiedenis van de wijn in Spanje is zo oud dat niemand echt weet wie de eerste wijnstokken naar de regio heeft gebracht. Toen de Feniciërs zo'n 3.000 jaar geleden aankwamen en de huidige steden Cádiz en Jerez stichtten, was de wijnbouw al goed ingeburgerd en werden Spaanse wijnen op grote schaal verhandeld in het hele Middellandse Zeegebied en in Noord-Afrika. Je zou kunnen zeggen dat Spanje een wijnwonder is. Na jaren aan de zijlijn van de wereld van de grote wijnen is het vandaag een belangrijke speler. Investeringen en ambitie in de wijngaarden en de kelders vertalen zich in steeds rijkere en complexere (vaak zeer alcoholrijke) en kruidige rode wijnen, die steeds meer in de smaak vallen bij internationale consumenten. Spanje is er trots op dat het meer grond aan de wijnbouw wijdt dan welk ander land ook, en begint die troef nu pas op een consequente manier te benutten. Spanje is een chaotisch kluwen van regio's en subregio's, net zoals het landschap een chaotisch kluwen is van ongelooflijk ruige landschappen. Een blik op de kaart volstaat om de klimatologische diversiteit tussen de talrijke Spaanse wijnregio's te zien, van de groene, doorweekte wijngaarden van Galicië aan de noordelijke Atlantische kust tot de verschroeide wijngaarden in het zuidoosten aan de Middellandse Zee. De reddende factor van Spanje, wat de wijnbouw betreft, is de gemiddelde hoogte van de wijngaarden: meer dan 600 meter. Een groot deel van de Spaanse wijngaarden slaagt er daardoor in druiven met een goede kleur en zuurgraad voort te brengen, simpelweg omdat de nachttemperaturen relatief laag zijn en de druiven pas rijp worden aan het einde van een voldoende lang groeiseizoen. Maar er ligt een echte schat te wachten voor wie bereid is te graven, en nu er in Spanje een klasse van kenners is ontstaan, hebben allerlei ambitieuze investeerders hun steentje bijgedragen om het imago van de Spaanse wijn te veranderen. Vandaag is een nieuwe generatie wijnmakers in alle rust begonnen met het maken van spectaculaire wijnen en het experimenteren met druivenrassen die tot voor kort ondenkbaar waren. Wijn blijft een belangrijk product en maakt integraal deel uit van de Spaanse cultuur.