Rafael Palacios Sorte Antiga 2023

Sorte Antiga komt van één enkel perceel van 0,24 hectare in het hart van de Val do Bibei, in Santa Cruz do Bolo, in de appellatie Valdeorras in Galicië. De honderdjarige stokken, aangeplant in 1920, ongeënt en als struikstok gesnoeid, liggen op het noorden op 680 meter, wat de rijping vertraagt. Ze groeien op micaarm graniet, met ondiepe zandige bodems die niet bewerkt worden en met stro bedekt zijn, met een zeer lage plantdichtheid.

Na tien jaar herstel van het natuurlijke evenwicht van de bodems wordt het perceel biodynamisch bewerkt. De ontsteelde druiven vergisten op hun schillen met wilde gisten in open eikenhouten kuipen van 1.500 liter, vóór een zachte en snelle persing. De wijn rijpt daarna negen maanden op de fijne gistsporen in reeds gebruikte vaten van 500 liter van Frans eiken.

Deze wijn onthult tonen van grapefruit, mandarijnschil, citroenschil, witte bloemen, kamille, kweepeer, amandel en vuursteen. In de mond doet deze wijn in traditionele stijl denken aan de vroegere brisados: de schilweking brengt textuur zonder te domineren. Een geconcentreerde kern van citrus, een levendige zuurgraad en een uitgesproken ziltigheid leiden naar een minerale en lange afdronk.

De geschiedenis van de wijn in Spanje is zo oud dat niemand echt weet wie de eerste wijnstokken naar de streek heeft gebracht. Toen de Feniciërs zo'n 3.000 jaar geleden aankwamen en de huidige steden Cádiz en Jerez stichtten, was de wijnbouw er al stevig verankerd, en Spaanse wijnen werden op grote schaal verhandeld in het hele Middellandse Zeegebied en in Noord-Afrika. Je zou kunnen zeggen dat Spanje een wijnwonder is. Na jarenlang buiten de wereld van de grote wijnen te hebben gestaan, is het land vandaag een belangrijke speler. Investeringen en ambitie in wijngaarden en kelders leveren steeds rijkere, complexere en kruidige rode wijnen op (vaak met veel alcohol), die steeds meer in de smaak vallen bij internationale wijnliefhebbers. Spanje is er trots op dat het meer wijngaardgrond heeft dan welk ander land ook, maar begint die rijkdom pas nu op een samenhangende manier te benutten. Spanje is een chaotische wirwar van regio's en subregio's, net zoals het landschap een chaotische wirwar is van ongelooflijk ruige landschappen. Eén blik op de kaart laat zien hoe groot de klimaatverschillen zijn tussen de vele Spaanse wijnstreken: van de groene, doorweekte wijngaarden van Galicië aan de noordelijke Atlantische kust tot de verschroeide wijngaarden in het zuidoosten, aan de Middellandse Zee. De redding van Spanje op wijnbouwgebied is de gemiddelde hoogte van de wijngaarden: meer dan 600 meter. Een groot deel van de Spaanse wijngaarden slaagt er daardoor in druiven met een goede kleur en zuurgraad voort te brengen, simpelweg omdat de nachttemperaturen relatief laag zijn en de druiven pas rijp worden aan het einde van een voldoende lang groeiseizoen. Maar wie bereid is te zoeken, vindt er een ware schat, en nu er in Spanje een klasse van kenners is ontstaan, hebben allerlei ambitieuze investeerders hun steentje bijgedragen om het imago van de Spaanse wijn te veranderen. Vandaag is een nieuwe generatie wijnmakers in alle rust begonnen met het maken van spectaculaire wijnen en het experimenteren met druivenrassen die tot voor kort ondenkbaar waren. Wijn blijft een belangrijk product en is een wezenlijk onderdeel van de Spaanse cultuur.