Pisano Cisplatino Torrontés 2025

Deze cuvée van Pisano komt uit Progreso, in het departement Canelones, ten noorden van Montevideo, in Uruguay. De nabijheid van de Río de la Plata en de Atlantische Oceaan zorgt er voor een gematigd zeeklimaat, zonnig maar voortdurend verkoeld door de zeebries. De vijftien hectare wijnstokken met grasbegroeiing wortelen in klei-kalkbodems, en de grote temperatuurverschillen tussen dag en nacht bewaren de frisheid en aromatische precisie van de Torrontés.

De Torrontés wordt zo gevinifieerd dat zijn volledige aromatische zuiverheid bewaard blijft. De wijn rijpt daarna vier maanden in roestvrijstalen tanks, met werk op de fijne gistsporen dat hem volume geeft met behoud van frisheid en precisie, in een stijl die minder uitbundig is dan zijn Argentijnse soortgenoten, fijner en evenwichtiger.

Deze wijn onthult tonen van grapefruitschil, limoen, passievrucht, gele appel, perzik, roos, oranjebloesem en een zilt toetsje. De smaak is droog, levendig en aromatisch, gespannen door een mooie zuurgraad en verlengd door een zilte toets, tot in een zuivere, evenwichtige en subtiel fruitige afdronk.

De wijnbouw werd ingevoerd door Spaanse kolonisten in de 17e eeuw. In de tweede helft van de 19e eeuw introduceerde een Bask genaamd Pascual Harriague het druivenras Tannat, afkomstig uit Madiran, dat zou uitgroeien tot de iconische druif van het land. Die druif levert volle wijnen met krachtige tannines, die wel verzacht worden door het milde, mediterrane klimaat van Uruguay. In de jaren 1970 ging de Uruguayaanse wijnindustrie zich toeleggen op fijnere wijnen van betere kwaliteit, en binnen 20 jaar wist het land een reputatie op te bouwen die zijn wijnen waardig is.



Uruguay geldt als een van de milieuvriendelijkste landen ter wereld en is bovendien de vierde grootste wijnproducent van Zuid-Amerika. Maar anders dan zijn buren (Chili, Argentinië en zelfs Brazilië) sluit Uruguay nauwer aan bij zijn Europese voorouders, waar kleine landbouwbedrijven de norm zijn. De meeste Uruguayaanse boerderijen zijn piepklein (gemiddeld zo'n vijf hectare) en in familiehanden, vaak al generaties lang. Op die schaal maken de wijnboeren kleine hoeveelheden wijn voor de lokale markt of verkopen ze hun druiven aan een naburige wijnmakerij. In heel Uruguay zijn er bijna 3.500 wijnboeren, maar minder dan 300 wijnmakerijen. Op deze kleine percelen gaat de voorkeur uit naar handwerk, handmatige oogst en lage rendementen. Dit kleine landbouwland heeft nooit op grote schaal kunstmest of insecticiden nodig gehad. De bloeiende vleesindustrie volgt dezelfde normen: hormonen zijn sinds 1968 verboden en vandaag is al het Uruguayaanse rundvlees biologisch en met gras gevoerd. De beste wijngaarden van Uruguay liggen aan de Atlantische kust, in Canelones en Maldonado (waar verkoelende zeebriezen de vochtigheid verminderen), of dicht bij de grens met Argentinië.