Gaja Pieve Santa Restituta Sugarille 2018

Hoewel het huis Gaja van oudsher uit Piëmont komt, is deze cuvée afkomstig van zijn Toscaanse wijndomein Pieve Santa Restituta, in Montalcino, binnen de appellatie Brunello di Montalcino DOCG. Sugarille komt van een historisch perceel van ongeveer 4,5 hectare op het zuiden, op kalkhoudende kleibodems met galestro, een leisteenachtig gesteente dat bijdraagt aan de diepte en de minerale spanning van de wijn.

De druiven gisten met een schilweking van ongeveer drie weken. Daarna rijpt de wijn 24 maanden op eikenhouten vaten en vervolgens 6 maanden in betonnen kuipen. Een lange rustperiode op fles voltooit zijn ontwikkeling voordat hij op de markt komt.

Deze wijn onthult tonen van zwarte kers, rijpe pruim, granaatappel, wilde framboos, theeroos, zoethout, mediterrane kruiden, eucalyptus, gerookte ceder, leer, zachte specerijen en ijzerhoudende aarde. In de mond is hij vol en diep, met een fluweelzachte textuur, rijke en zijdezachte tannines, een levendige zuurgraad en een zilte minerale ruggengraat. De lange, gelaagde afdronk combineert kracht, frisheid en elegantie.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het volk van de Dolce Vita, maar wat is het moeilijk om de organisatie van de wijnbouw er te begrijpen! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft haar eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een schat aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun handigste en commercieel bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar laten we het even over geschiedenis hebben: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en komt oorspronkelijk uit Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden het druivenbestand hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later "Oenotria": het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk nam wijn een belangrijke plaats in het dagelijks leven in, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntendheid van hun product. De Romeinen legden ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, vóór Frankrijk. Italië is verdeeld in drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het "midden van de laars" heeft een landklimaat met koude winters en warme, onweerachtige zomers. In het "zuiden van de laars" heerst het mediterrane klimaat met zeer hete en zeer droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom, Italië maakt wijnen van een grote verscheidenheid dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel uit eigen bodem komen. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en dat verdient het om ontdekt te worden!