Emilio Vada Langhe Nebbiolo 2024

Deze Langhe Nebbiolo komt van het familiedomein Emilio Vada in Coazzolo, een kleine Piëmontese gemeente op de grens van de Monferrato en de Langhe, op een steenworp van de wijngaarden van Barbaresco. De Nebbiolo-stokken worden er volgens guyot gesnoeid op kalkbodems rijk aan klei, die het druivenras structuur en frisheid geven. Het continentale klimaat met koude winters, warme zomers en vaak mistige herfsten zorgt voor een trage rijping en een mooie aromatische expressie.

De druiven worden in de eerste tien dagen van oktober met de hand geoogst. De alcoholische gisting verloopt in temperatuurgecontroleerde roestvrijstalen tanks, met dagelijks overpompen dat kleur en tannines zachtjes extraheert, waarna de malolactische gisting volgt. Daarna rijpt de wijn vier tot zes maanden in een roestvrijstalen tank, zonder enig contact met hout, om de zuiverheid van het fruit en de bloemige sprankeling van de Nebbiolo te bewaren, en wordt hij in het voorjaar gebotteld.

Deze wijn toont tonen van kers, morel, aardbei, framboos, pioenroos, roos, viooltjes en peper. Het frisse, knapperige rode fruit gaat samen met bloemige nuances en een kruidige toets die kenmerkend is voor het druivenras. In de mond is de wijn licht geëxtraheerd en goed verteerbaar, steunend op stevige maar fijne tannines en een levendige zuurgraad, gevolgd door een droge afdronk met een mooie lengte.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!