Zárate El Palomar 2024

El Palomar is een perceel van 0,32 hectare in het Val do Salnés, in het hart van de appellatie Rías Baixas, in Galicië. Het geldt als de oudst bekende albariñowijngaard en werd ongeveer 150 jaar geleden aangeplant. De oude wortels dringen diep door in een bodem van verweerd graniet, op een vijftigtal meter hoogte, onder een koel en vochtig Atlantisch klimaat dat een langzame rijping bevordert en een sprankelende zuurgraad bewaart.

Deze honderdjarige wijnstokken, geteeld in parra, de traditionele Galicische pergola, profiteerden in 2024 van een oceanisch jaar met een langzame, gelijkmatige rijping. De wijn rijpt in een foeder van Frans eikenhout van 2.200 liter, waarin hij zijn malolactische gisting doormaakt. Deze rijping geeft textuur zonder de granietmineraliteit te maskeren en onthult een frisse, strakke en zeer aromatische albariño, tegelijk geconcentreerd en levendig.

Deze wijn onthult tonen van limoen, witte thee, warme steen, zeenevel, grapefruit, acaciabloesem, peer en cederaatzeste. De stralend bleekgele kleur met groene weerschijn leidt een rechtlijnige, verticale wijn in. In de mond draagt de scherp getekende zuurgraad een fijne maar geconcentreerde body, bezield door een bijna elektrische energie. De granietmineraliteit geeft een aanhoudende ziltheid, vóór een lange, slanke afdronk die zuiverheid van fruit, precisie en raszuivere elegantie verenigt.

De geschiedenis van de wijn in Spanje is zo oud dat niemand echt weet wie de eerste wijnstokken naar de streek heeft gebracht. Toen de Feniciërs zo'n 3.000 jaar geleden aankwamen en de huidige steden Cádiz en Jerez stichtten, was de wijnbouw er al stevig verankerd, en Spaanse wijnen werden op grote schaal verhandeld in het hele Middellandse Zeegebied en in Noord-Afrika. Je zou kunnen zeggen dat Spanje een wijnwonder is. Na jarenlang buiten de wereld van de grote wijnen te hebben gestaan, is het land vandaag een belangrijke speler. Investeringen en ambitie in wijngaarden en kelders leveren steeds rijkere, complexere en kruidige rode wijnen op (vaak met veel alcohol), die steeds meer in de smaak vallen bij internationale wijnliefhebbers. Spanje is er trots op dat het meer wijngaardgrond heeft dan welk ander land ook, maar begint die rijkdom pas nu op een samenhangende manier te benutten. Spanje is een chaotische wirwar van regio's en subregio's, net zoals het landschap een chaotische wirwar is van ongelooflijk ruige landschappen. Eén blik op de kaart laat zien hoe groot de klimaatverschillen zijn tussen de vele Spaanse wijnstreken: van de groene, doorweekte wijngaarden van Galicië aan de noordelijke Atlantische kust tot de verschroeide wijngaarden in het zuidoosten, aan de Middellandse Zee. De redding van Spanje op wijnbouwgebied is de gemiddelde hoogte van de wijngaarden: meer dan 600 meter. Een groot deel van de Spaanse wijngaarden slaagt er daardoor in druiven met een goede kleur en zuurgraad voort te brengen, simpelweg omdat de nachttemperaturen relatief laag zijn en de druiven pas rijp worden aan het einde van een voldoende lang groeiseizoen. Maar wie bereid is te zoeken, vindt er een ware schat, en nu er in Spanje een klasse van kenners is ontstaan, hebben allerlei ambitieuze investeerders hun steentje bijgedragen om het imago van de Spaanse wijn te veranderen. Vandaag is een nieuwe generatie wijnmakers in alle rust begonnen met het maken van spectaculaire wijnen en het experimenteren met druivenrassen die tot voor kort ondenkbaar waren. Wijn blijft een belangrijk product en is een wezenlijk onderdeel van de Spaanse cultuur.