Torresella Prosecco Extra Dry

Deze Prosecco DOC wordt gemaakt door Torresella in het oostelijke deel van de provincie Venetië, in Veneto, op een vlakte tussen de Alpen en de Venetiaanse lagune. De Glera-wijnstokken wortelen in ondiepe, alluviale bodems van morene-oorsprong en worden geleid in Sylvoz en dubbele boog, met een dichtheid van 2.500 tot 4.000 stokken per hectare. De oogst vindt plaats in de eerste helft van september.

De basiswijn gaat voor de tweede gisting in een autoclaaf, waar hij 18 tot 20 dagen gist met geselecteerde gisten, bij een gecontroleerde temperatuur van 15 tot 18 °C. Zodra een druk van ongeveer 6 bar is bereikt, wordt de wijn gekoeld tot -4 °C om de gisting te stoppen, waarna hij minstens een maand op de gisten rust vóór de filtratie en de isobare botteling.

Deze wijn onthult tonen van citroen, grapefruit, groene appel, peer, witte perzik, acaciabloesem, blauweregen en meloen. De neus biedt intense aroma's van citrusvruchten en wit fruit. In de mond ontvouwt de wijn zich dynamisch dankzij een zeer fijne en aanhoudende mousse, die het ritme geeft aan een lange afdronk op lentebloemen en knapperig fruit.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!