Tedeschi Nicalo 2022

De cuvée Nicalò komt uit de Valpolicella, ten noordoosten van Verona, in het wijngebied Veneto. De wijngaarden van de familie Tedeschi liggen verspreid over de heuvels van deze historische appellatie, tussen dalen, goed geëxponeerde hellingen en de gematigde invloeden van het Gardameer en de Vooralpen. De bodems, onder meer van klei, kalksteen en stenen, zorgen voor een gelijkmatige rijping van de lokale blauwe druiven. Dit heuvelachtige terroir levert wijnen op die tegelijk royaal en evenwichtig zijn, met een zuivere fruitexpressie, een behouden frisheid en de structuur die kenmerkend is voor de grote rode wijnen van de Valpolicella.

De druiven worden met de hand geplukt en vergisten daarna temperatuurgecontroleerd in roestvrijstalen tanks. De wijn rijpt twaalf maanden op vaten van Slavonisch eiken en daarna verder op de fles.

Deze wijn onthult tonen van rijpe kers, rood fruit en pruim, met accenten van viooltjes, zachte peper en vanille. De rijping brengt een nuance van subtiel hout zonder de sprankel van het fruit te maskeren. In de mond is de wijn soepel en omhullend, gedragen door een evenwichtige frisheid en fijne tannines. De ronde textuur wint geleidelijk aan diepgang, met een lange afdronk op kruiden, kers en een discrete minerale indruk.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het volk van de Dolce Vita, maar wat is het moeilijk om de organisatie van de wijnbouw er te begrijpen! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen land, want elke regio heeft haar eigen appellatiesysteem. Toch kan Italië liefhebbers een veelheid aan wijnen bieden met gevarieerde en unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het ook een grote hoeveelheid zielloze wijnen zonder karakter, die verkocht worden onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog vele andere... Maar laten we het even over geschiedenis hebben: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en komt oorspronkelijk uit Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd, en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden dit land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk nam wijn een belangrijke plaats in het dagelijks leven in, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntendheid van hun product. De Romeinen legden ook talrijke wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, vóór Frankrijk. Italië is verdeeld in drie klimaatzones. In de bergen van het noorden heerst een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” kent een continentaal klimaat met koude winters en warme zomers met onweer. In het “zuiden van de laars” heerst het mediterrane klimaat met zeer warme en zeer droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt wijnen van een grote verscheidenheid dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel uit eigen bodem komen. Het is een land dat even complex is als zijn wijnen, en dat het verdient om verkend te worden!