Pietranera Pantelleria 2023

Deze cuvée ontstaat op het vulkanische eiland Pantelleria, voor de kust van West-Sicilië, in de provincie Trapani, tegenover de kust van Marsala. Voor dit oogstjaar ingedeeld als Terre Siciliane IGT, komt ze van oude Zibibbo-stokken die als alberello pantesco worden gesnoeid, op terrasvormige hellingen met zwarte vulkanische bodems in de contrade Cufurà en Ghirlanda.

De druiven worden met de hand geoogst, ontsteeld en zacht gekneusd. Een koude inweking van ongeveer 24 uur gaat vooraf aan de persing en een ontslijming van 48 uur bij lage temperatuur. De gisting verloopt met wilde gisten in roestvrijstalen tanks onder gecontroleerde temperatuur, gevolgd door zes maanden rijping in roestvrijstalen tanks.

Deze wijn onthult aroma's van mango, passievrucht, watermeloen, perzik, grapefruit, sinaasappelschil, citroen, roos, witte bloemen, tijm, munt en vuursteen. In de mond is hij droog, soepel en slank, gedragen door een verkwikkende zuurgraad en een intense zilte ondertoon. Een fijne tannineprikkel onderstreept de textuur, terwijl de lange, minerale afdronk een mooie mediterrane frisheid behoudt.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het volk van de Dolce Vita, maar wat is het moeilijk om de organisatie van de wijnbouw er te begrijpen! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen land, want elke regio heeft haar eigen appellatiesysteem. Toch kan Italië liefhebbers een veelheid aan wijnen bieden met gevarieerde en unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het ook een grote hoeveelheid zielloze wijnen zonder karakter, die verkocht worden onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog vele andere... Maar laten we het even over geschiedenis hebben: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en komt oorspronkelijk uit Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd, en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden dit land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk nam wijn een belangrijke plaats in het dagelijks leven in, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntendheid van hun product. De Romeinen legden ook talrijke wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, vóór Frankrijk. Italië is verdeeld in drie klimaatzones. In de bergen van het noorden heerst een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” kent een continentaal klimaat met koude winters en warme zomers met onweer. In het “zuiden van de laars” heerst het mediterrane klimaat met zeer warme en zeer droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt wijnen van een grote verscheidenheid dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel uit eigen bodem komen. Het is een land dat even complex is als zijn wijnen, en dat het verdient om verkend te worden!