Zárate El Palomar 2024

El Palomar to działka o powierzchni 0,32 hektara w Val do Salnés, w sercu apelacji Rías Baixas w Galicji. Uważana za najstarszą znaną winnicę Albariño, została posadzona około 150 lat temu. Jej stare korzenie sięgają głęboko w glebę ze zwietrzałego granitu, na wysokości około pięćdziesięciu metrów, w chłodnym i wilgotnym klimacie atlantyckim, który sprzyja powolnemu dojrzewaniu i zachowuje wyrazistą kwasowość.

Te stuletnie winorośle, prowadzone w systemie parra, tradycyjnej galicyjskiej pergoli, skorzystały w 2024 roku z oceanicznego rocznika naznaczonego powolnym i równomiernym dojrzewaniem. Wino dojrzewa w beczce foudre z dębu francuskiego o pojemności 2 200 litrów, gdzie przechodzi fermentację malolaktyczną. To dojrzewanie wnosi teksturę, nie przesłaniając granitowej mineralności, i odsłania Albariño świeże, napięte i bardzo aromatyczne, zarazem skoncentrowane i żywe.

Wino ujawnia nuty limonki, białej herbaty, rozgrzanego kamienia, morskiej bryzy, grejpfruta, kwiatu akacji, gruszki i skórki cedratu. Lśniąca bladożółta barwa z zielonymi refleksami zapowiada proste i wertykalne wino. W ustach wyrzeźbiona kwasowość niesie delikatną, lecz skoncentrowaną materię, ożywioną niemal elektryzującą energią. Granitowa mineralność wnosi trwałą słoność przed długim i smukłym finiszem, łączącym czystość owocu, precyzję i rasową elegancję.

Historia wina w Hiszpanii jest tak dawna, że nikt właściwie nie wie, kto przywiózł do tego regionu pierwsze winorośle. Gdy około 3000 lat temu przybyli Fenicjanie i założyli dzisiejsze miasta Kadyks i Jerez, uprawa winorośli była już dobrze rozwinięta, a hiszpańskie wina sprzedawano szeroko w całym basenie Morza Śródziemnego i w Afryce Północnej. Można powiedzieć, że Hiszpania to winiarski fenomen. Po latach na uboczu świata wielkich win jest dziś jednym z jego głównych graczy. Inwestycje i ambicje w winnicach i piwnicach przekładają się na coraz bogatsze, bardziej złożone (często o wysokiej zawartości alkoholu) i korzenne wina czerwone, coraz bardziej cenione przez międzynarodowych konsumentów. Hiszpania, dumna z tego, że ma więcej ziemi obsadzonej winoroślą niż jakikolwiek inny kraj, dopiero zaczyna w spójny sposób wykorzystywać ten zasób. Hiszpania to chaotyczna mozaika regionów i podregionów, podobnie jak jej krajobraz jest chaotyczną mozaiką niezwykle surowych pejzaży. Wystarczy spojrzeć na mapę, by dostrzec różnorodność klimatyczną licznych hiszpańskich regionów winiarskich: od zielonych, przesiąkniętych wilgocią winnic Galicji na północnym wybrzeżu Atlantyku po spalone słońcem winnice śródziemnomorskiego południowego wschodu. Z punktu widzenia uprawy winorośli atutem Hiszpanii jest średnia wysokość jej winnic, przekraczająca 600 metrów. Dzięki temu w dużej części hiszpańskich winnic udaje się uzyskać winogrona o dobrej barwie i kwasowości, po prostu dlatego, że nocne temperatury są stosunkowo niskie, a winogrona dojrzewają dopiero pod koniec wystarczająco długiego okresu wegetacji. Ci, którzy są gotowi poszukać, znajdą tu jednak prawdziwe skarby, a odkąd w Hiszpanii ukształtowała się grupa znawców, wielu ambitnych inwestorów przyczyniło się do zmiany wizerunku hiszpańskiego wina. Dziś nowe pokolenie winiarzy spokojnie zaczęło tworzyć wyjątkowe wina i eksperymentować ze szczepami, które jeszcze niedawno byłyby nie do pomyślenia. Wino pozostaje ważnym produktem i stanowi integralną część hiszpańskiej kultury.