Terroir Al Limit Pedra de Guix 2023

Pedra de Guix, „kamień gipsowy”, łączy stare winorośle głównych białych szczepów Priorat w Katalonii. Krzewy grenache blanc, pedro ximénez i macabeu w wieku od 40 do 50 lat czepiają się stromych zboczy Poboledy i La Morera de Montsant, na wysokości od 400 do 600 metrów. Gleby łączą łupek i glinę, w suchym klimacie śródziemnomorskim, który orzeźwia wysokość.

Winogrona zbiera się ręcznie, a następnie tłoczy bezpośrednio. Pedro ximénez przechowuje się w środowisku oksydacyjnym przed kupażowaniem, co wnosi złożoność i głębię. Wino dojrzewa następnie osiem miesięcy w zbiornikach cementowych; produkcja wynosi kilka tysięcy butelek.

Wino ujawnia nuty: żółtych owoców, skórki cytrusów, białej brzoskwini, moreli, migdała, rumianku, wilgotnej kredy, świeżego orzecha włoskiego. Złocistożółta barwa poprzedza bukiet początkowo powściągliwy, niesiony głęboką mineralnością. W ustach wino łączy obfitość i napięcie: kredowa, niemal namacalna tekstura podtrzymuje czyste i słone smaki aż po długi finisz.

Historia wina w Hiszpanii jest tak dawna, że nikt właściwie nie wie, kto przywiózł do tego regionu pierwsze winorośle. Gdy około 3000 lat temu przybyli Fenicjanie i założyli dzisiejsze miasta Kadyks i Jerez, uprawa winorośli była już dobrze rozwinięta, a hiszpańskie wina sprzedawano szeroko w całym basenie Morza Śródziemnego i w Afryce Północnej. Można powiedzieć, że Hiszpania to winiarski fenomen. Po latach na uboczu świata wielkich win jest dziś jednym z jego głównych graczy. Inwestycje i ambicje w winnicach i piwnicach przekładają się na coraz bogatsze, bardziej złożone (często o wysokiej zawartości alkoholu) i korzenne wina czerwone, coraz bardziej cenione przez międzynarodowych konsumentów. Hiszpania, dumna z tego, że ma więcej ziemi obsadzonej winoroślą niż jakikolwiek inny kraj, dopiero zaczyna w spójny sposób wykorzystywać ten zasób. Hiszpania to chaotyczna mozaika regionów i podregionów, podobnie jak jej krajobraz jest chaotyczną mozaiką niezwykle surowych pejzaży. Wystarczy spojrzeć na mapę, by dostrzec różnorodność klimatyczną licznych hiszpańskich regionów winiarskich: od zielonych, przesiąkniętych wilgocią winnic Galicji na północnym wybrzeżu Atlantyku po spalone słońcem winnice śródziemnomorskiego południowego wschodu. Z punktu widzenia uprawy winorośli atutem Hiszpanii jest średnia wysokość jej winnic, przekraczająca 600 metrów. Dzięki temu w dużej części hiszpańskich winnic udaje się uzyskać winogrona o dobrej barwie i kwasowości, po prostu dlatego, że nocne temperatury są stosunkowo niskie, a winogrona dojrzewają dopiero pod koniec wystarczająco długiego okresu wegetacji. Ci, którzy są gotowi poszukać, znajdą tu jednak prawdziwe skarby, a odkąd w Hiszpanii ukształtowała się grupa znawców, wielu ambitnych inwestorów przyczyniło się do zmiany wizerunku hiszpańskiego wina. Dziś nowe pokolenie winiarzy spokojnie zaczęło tworzyć wyjątkowe wina i eksperymentować ze szczepami, które jeszcze niedawno byłyby nie do pomyślenia. Wino pozostaje ważnym produktem i stanowi integralną część hiszpańskiej kultury.