Ramon do Casar Treixadura 2025

Wino pochodzi z winnic producenta położonych na zboczach doliny rzeki Miño w Prado, w prowincji Ourense w Galicji. Powstaje w sercu D.O. Ribeiro, historycznego terroir, w którym treixadura wyraża się w szczególnie charakterystyczny sposób, na glebach piaszczysto-gliniastych.

Winogrona są ręcznie selekcjonowane około połowy września. Po delikatnym tłoczeniu i krótkiej maceracji moszcz klaruje się na zimno przez dwa dni. Fermentacja przebiega w zbiornikach ze stali nierdzewnej w kontrolowanej temperaturze przez 12–14 dni. Następnie wino leżakuje 2–3 miesiące na drobnym osadzie w stali nierdzewnej, po czym jest klarowane, filtrowane i butelkowane.

W winie wyczuwalne są nuty grejpfruta, cytryny, jabłka, owoców pestkowych, kopru włoskiego, świeżej trawy, rozmarynu, mimozy, białej róży, białych kwiatów, świeżego pieczywa i delikatnego miodu. W ustach wino ma miękką i otulającą teksturę oraz zrównoważoną materię, niesioną świeżą kwasowością. Długo utrzymuje się w owocowym, kwiatowym i lekko miodowym finiszu.

Historia wina w Hiszpanii jest tak dawna, że nikt właściwie nie wie, kto przywiózł do tego regionu pierwsze winorośle. Gdy około 3000 lat temu przybyli Fenicjanie i założyli dzisiejsze miasta Kadyks i Jerez, uprawa winorośli była już dobrze rozwinięta, a hiszpańskie wina sprzedawano szeroko w całym basenie Morza Śródziemnego i w Afryce Północnej. Można powiedzieć, że Hiszpania to winiarski fenomen. Po latach na uboczu świata wielkich win jest dziś jednym z jego głównych graczy. Inwestycje i ambicje w winnicach i piwnicach przekładają się na coraz bogatsze, bardziej złożone (często o wysokiej zawartości alkoholu) i korzenne wina czerwone, coraz bardziej cenione przez międzynarodowych konsumentów. Hiszpania, dumna z tego, że ma więcej ziemi obsadzonej winoroślą niż jakikolwiek inny kraj, dopiero zaczyna w spójny sposób wykorzystywać ten zasób. Hiszpania to chaotyczna mozaika regionów i podregionów, podobnie jak jej krajobraz jest chaotyczną mozaiką niezwykle surowych pejzaży. Wystarczy spojrzeć na mapę, by dostrzec różnorodność klimatyczną licznych hiszpańskich regionów winiarskich: od zielonych, przesiąkniętych wilgocią winnic Galicji na północnym wybrzeżu Atlantyku po spalone słońcem winnice śródziemnomorskiego południowego wschodu. Z punktu widzenia uprawy winorośli atutem Hiszpanii jest średnia wysokość jej winnic, przekraczająca 600 metrów. Dzięki temu w dużej części hiszpańskich winnic udaje się uzyskać winogrona o dobrej barwie i kwasowości, po prostu dlatego, że nocne temperatury są stosunkowo niskie, a winogrona dojrzewają dopiero pod koniec wystarczająco długiego okresu wegetacji. Ci, którzy są gotowi poszukać, znajdą tu jednak prawdziwe skarby, a odkąd w Hiszpanii ukształtowała się grupa znawców, wielu ambitnych inwestorów przyczyniło się do zmiany wizerunku hiszpańskiego wina. Dziś nowe pokolenie winiarzy spokojnie zaczęło tworzyć wyjątkowe wina i eksperymentować ze szczepami, które jeszcze niedawno byłyby nie do pomyślenia. Wino pozostaje ważnym produktem i stanowi integralną część hiszpańskiej kultury.