Ramon do Casar Nobre

To białe wino pochodzi z własnych winnic położonych na zboczach nad rzeką Miño, w Castrelo de Miño, w północno-zachodniej części prowincji Ourense w Galicji. Należy do D.O. Ribeiro, historycznego atlantyckiego terroir, w którym treixadura zyskuje świeży i ustrukturyzowany wyraz.

Treixadura jest zbierana i selekcjonowana ręcznie w połowie września. Po delikatnym tłoczeniu i krótkiej maceracji moszcz jest odszlamowywany na zimno przez dwa dni. Fermentacja rozpoczyna się w zbiornikach ze stali nierdzewnej z kontrolą temperatury, a następnie część trwa jeszcze 10 do 12 dni w 500-litrowych beczkach z dębu francuskiego o średnim opiekaniu. Wino dojrzewa następnie 5 do 6 miesięcy, z bâtonnage dwa razy w tygodniu przez trzy miesiące, przed klarowaniem w zbiornikach ze stali nierdzewnej i butelkowaniem.

To wino odsłania nuty ananasa, dojrzałej brzoskwini, skórki cytrusów, białych kwiatów, świeżych ziół, gałki muszkatołowej, goździków i świeżego masła. Owocowe niuanse przeplatają się z korzennym i kremowym akcentem pochodzącym z dojrzewania. W ustach wino jest pełne i ustrukturyzowane, o oleistej teksturze wspartej czystą kwasowością; przechodzi w świeży, utrzymujący się i delikatnie kwiatowy finisz.

Historia wina w Hiszpanii jest tak dawna, że nikt właściwie nie wie, kto przywiózł do tego regionu pierwsze winorośle. Gdy około 3000 lat temu przybyli Fenicjanie i założyli dzisiejsze miasta Kadyks i Jerez, uprawa winorośli była już dobrze rozwinięta, a hiszpańskie wina sprzedawano szeroko w całym basenie Morza Śródziemnego i w Afryce Północnej. Można powiedzieć, że Hiszpania to winiarski fenomen. Po latach na uboczu świata wielkich win jest dziś jednym z jego głównych graczy. Inwestycje i ambicje w winnicach i piwnicach przekładają się na coraz bogatsze, bardziej złożone (często o wysokiej zawartości alkoholu) i korzenne wina czerwone, coraz bardziej cenione przez międzynarodowych konsumentów. Hiszpania, dumna z tego, że ma więcej ziemi obsadzonej winoroślą niż jakikolwiek inny kraj, dopiero zaczyna w spójny sposób wykorzystywać ten zasób. Hiszpania to chaotyczna mozaika regionów i podregionów, podobnie jak jej krajobraz jest chaotyczną mozaiką niezwykle surowych pejzaży. Wystarczy spojrzeć na mapę, by dostrzec różnorodność klimatyczną licznych hiszpańskich regionów winiarskich: od zielonych, przesiąkniętych wilgocią winnic Galicji na północnym wybrzeżu Atlantyku po spalone słońcem winnice śródziemnomorskiego południowego wschodu. Z punktu widzenia uprawy winorośli atutem Hiszpanii jest średnia wysokość jej winnic, przekraczająca 600 metrów. Dzięki temu w dużej części hiszpańskich winnic udaje się uzyskać winogrona o dobrej barwie i kwasowości, po prostu dlatego, że nocne temperatury są stosunkowo niskie, a winogrona dojrzewają dopiero pod koniec wystarczająco długiego okresu wegetacji. Ci, którzy są gotowi poszukać, znajdą tu jednak prawdziwe skarby, a odkąd w Hiszpanii ukształtowała się grupa znawców, wielu ambitnych inwestorów przyczyniło się do zmiany wizerunku hiszpańskiego wina. Dziś nowe pokolenie winiarzy spokojnie zaczęło tworzyć wyjątkowe wina i eksperymentować ze szczepami, które jeszcze niedawno byłyby nie do pomyślenia. Wino pozostaje ważnym produktem i stanowi integralną część hiszpańskiej kultury.