Notas Frutales Finca Garabelos

To cuvée pochodzi ze starej winnicy posiadłości w Crecente, w prowincji Pontevedra, w podstrefie Condado do Tea. Działki, położone na prawym brzegu rzeki Miño na wysokości od 200 do 350 metrów, należą do obszaru D.O. Rías Baixas w Galicji.

Winogrona są zbierane ręcznie i selekcjonowane w winnicy. Po odszypułkowaniu i tłoczeniu moszcz fermentuje w zbiornikach ze stali nierdzewnej w kontrolowanej temperaturze. Wino pozostaje następnie na drobnym osadzie w zbiornikach ze stali nierdzewnej przez 3 do 6 miesięcy przed butelkowaniem.

W winie wyczuwalne są nuty brzoskwini, moreli, ananasa, zielonego jabłka, gruszki, skórki cytrusów, białych kwiatów i mineralności. W ustach zarazem świeże i obszerne, z lekko kremową teksturą wynikającą z pracy na osadzie. Zintegrowana kwasowość wspiera zrównoważoną i ustrukturyzowaną materię, a czysty i długi finisz przedłuża wrażenia dojrzałego owocu i słonawej świeżości.

Historia wina w Hiszpanii jest tak dawna, że nikt właściwie nie wie, kto przywiózł do tego regionu pierwsze winorośle. Gdy około 3000 lat temu przybyli Fenicjanie i założyli dzisiejsze miasta Kadyks i Jerez, uprawa winorośli była już dobrze rozwinięta, a hiszpańskie wina sprzedawano szeroko w całym basenie Morza Śródziemnego i w Afryce Północnej. Można powiedzieć, że Hiszpania to winiarski fenomen. Po latach na uboczu świata wielkich win jest dziś jednym z jego głównych graczy. Inwestycje i ambicje w winnicach i piwnicach przekładają się na coraz bogatsze, bardziej złożone (często o wysokiej zawartości alkoholu) i korzenne wina czerwone, coraz bardziej cenione przez międzynarodowych konsumentów. Hiszpania, dumna z tego, że ma więcej ziemi obsadzonej winoroślą niż jakikolwiek inny kraj, dopiero zaczyna w spójny sposób wykorzystywać ten zasób. Hiszpania to chaotyczna mozaika regionów i podregionów, podobnie jak jej krajobraz jest chaotyczną mozaiką niezwykle surowych pejzaży. Wystarczy spojrzeć na mapę, by dostrzec różnorodność klimatyczną licznych hiszpańskich regionów winiarskich: od zielonych, przesiąkniętych wilgocią winnic Galicji na północnym wybrzeżu Atlantyku po spalone słońcem winnice śródziemnomorskiego południowego wschodu. Z punktu widzenia uprawy winorośli atutem Hiszpanii jest średnia wysokość jej winnic, przekraczająca 600 metrów. Dzięki temu w dużej części hiszpańskich winnic udaje się uzyskać winogrona o dobrej barwie i kwasowości, po prostu dlatego, że nocne temperatury są stosunkowo niskie, a winogrona dojrzewają dopiero pod koniec wystarczająco długiego okresu wegetacji. Ci, którzy są gotowi poszukać, znajdą tu jednak prawdziwe skarby, a odkąd w Hiszpanii ukształtowała się grupa znawców, wielu ambitnych inwestorów przyczyniło się do zmiany wizerunku hiszpańskiego wina. Dziś nowe pokolenie winiarzy spokojnie zaczęło tworzyć wyjątkowe wina i eksperymentować ze szczepami, które jeszcze niedawno byłyby nie do pomyślenia. Wino pozostaje ważnym produktem i stanowi integralną część hiszpańskiej kultury.