Jose Gil El Bardallo

El Bardallo to vino de paraje z trzech starych winnic położonych w dolinie o tej samej nazwie, w San Vicente de la Sonsierra, w sercu Rioja Alta. Działki leżą na wysokości około 540 metrów, na glebach mułowych bogatych w kamienie wapienne, z domieszką piasku na jednej z nich. Należą do apelacji DOCa Rioja.

Winogrona zbiera się ręcznie do małych skrzynek, a następnie odszypułkowuje przed fermentacją z dzikimi drożdżami. Wino dojrzewa 10 miesięcy w 500-litrowych beczkach z dębu francuskiego w podziemnych piwnicach San Vicente de la Sonsierra.

Wino ujawnia nuty wiśni, dojrzałej truskawki, śliwki, fiołków, suszonych kwiatów, ziół aromatycznych, łagodnego pieprzu, jasnego tytoniu i kredy. W ustach łączy miękką, smakowitą materię z wyraźnie zarysowaną świeżością; drobne, wygładzone taniny podtrzymują mineralną strukturę i długi, zrównoważony, elegancki finisz.

Historia wina w Hiszpanii jest tak dawna, że nikt właściwie nie wie, kto przywiózł do tego regionu pierwsze winorośle. Gdy około 3000 lat temu przybyli Fenicjanie i założyli dzisiejsze miasta Kadyks i Jerez, uprawa winorośli była już dobrze rozwinięta, a hiszpańskie wina sprzedawano szeroko w całym basenie Morza Śródziemnego i w Afryce Północnej. Można powiedzieć, że Hiszpania to winiarski fenomen. Po latach na uboczu świata wielkich win jest dziś jednym z jego głównych graczy. Inwestycje i ambicje w winnicach i piwnicach przekładają się na coraz bogatsze, bardziej złożone (często o wysokiej zawartości alkoholu) i korzenne wina czerwone, coraz bardziej cenione przez międzynarodowych konsumentów. Hiszpania, dumna z tego, że ma więcej ziemi obsadzonej winoroślą niż jakikolwiek inny kraj, dopiero zaczyna w spójny sposób wykorzystywać ten zasób. Hiszpania to chaotyczna mozaika regionów i podregionów, podobnie jak jej krajobraz jest chaotyczną mozaiką niezwykle surowych pejzaży. Wystarczy spojrzeć na mapę, by dostrzec różnorodność klimatyczną licznych hiszpańskich regionów winiarskich: od zielonych, przesiąkniętych wilgocią winnic Galicji na północnym wybrzeżu Atlantyku po spalone słońcem winnice śródziemnomorskiego południowego wschodu. Z punktu widzenia uprawy winorośli atutem Hiszpanii jest średnia wysokość jej winnic, przekraczająca 600 metrów. Dzięki temu w dużej części hiszpańskich winnic udaje się uzyskać winogrona o dobrej barwie i kwasowości, po prostu dlatego, że nocne temperatury są stosunkowo niskie, a winogrona dojrzewają dopiero pod koniec wystarczająco długiego okresu wegetacji. Ci, którzy są gotowi poszukać, znajdą tu jednak prawdziwe skarby, a odkąd w Hiszpanii ukształtowała się grupa znawców, wielu ambitnych inwestorów przyczyniło się do zmiany wizerunku hiszpańskiego wina. Dziś nowe pokolenie winiarzy spokojnie zaczęło tworzyć wyjątkowe wina i eksperymentować ze szczepami, które jeszcze niedawno byłyby nie do pomyślenia. Wino pozostaje ważnym produktem i stanowi integralną część hiszpańskiej kultury.