Gómez Cruzado Montes Obarenes 2021

Montes Obarenes pochodzi z chłodnych zboczy Rioja Alta, z działek położonych wokół Haro, na północy apelacji Rioja. Winorośle, posadzone na dużej wysokości na glebach głównie wapiennych i gliniasto-wapiennych, kształtuje połączony wpływ Atlantyku i gór. To terroir, chłodniejsze niż średnia dla regionu, zapewnia powolne dojrzewanie i wyraźne naturalne napięcie, co pozwala wytwarzać precyzyjne, dobrze zbudowane wino białe o silnej mineralnej tożsamości, właściwej tej strefie Rioja.

Winogrona viura (w przewadze) i tempranillo blanco pochodzą ze starych, wysoko położonych winorośli ze strefy Montes Obarenes i są zbierane ręcznie do małych skrzynek. Po delikatnym tłoczeniu moszcz powoli fermentuje w beczkach z francuskiego dębu i dużych beczkach (foudre), w których wino dojrzewa następnie na drobnym osadzie (sur lie) przez około 5–6 miesięcy, z okresowym bâtonnage, przed dodatkowym leżakowaniem w butelce, aby zachować świeżość, złożoność aromatyczną i jedwabistą teksturę charakterystyczne dla tego białego cuvée z terroir.

Wino ukazuje nuty dojrzałych owoców pestkowych, gruszki i cytrusów, uzupełnione delikatnymi kwiatowymi akcentami i nutami łagodnych przypraw wynikającymi z dojrzewania. Niuanse dymne i tostowe, a także kredowo-mineralne tło, dodają złożoności i głębi. W ustach materia jest pełna i dobrze zbudowana, niesiona żywą kwasowością, która równoważy bogactwo, z lekko kremową teksturą i długim, napiętym, smakowitym finiszem.

Historia wina w Hiszpanii jest tak dawna, że nikt właściwie nie wie, kto przywiózł do tego regionu pierwsze winorośle. Gdy około 3000 lat temu przybyli Fenicjanie i założyli dzisiejsze miasta Kadyks i Jerez, uprawa winorośli była już dobrze rozwinięta, a hiszpańskie wina sprzedawano szeroko w całym basenie Morza Śródziemnego i w Afryce Północnej. Można powiedzieć, że Hiszpania to winiarski fenomen. Po latach na uboczu świata wielkich win jest dziś jednym z jego głównych graczy. Inwestycje i ambicje w winnicach i piwnicach przekładają się na coraz bogatsze, bardziej złożone (często o wysokiej zawartości alkoholu) i korzenne wina czerwone, coraz bardziej cenione przez międzynarodowych konsumentów. Hiszpania, dumna z tego, że ma więcej ziemi obsadzonej winoroślą niż jakikolwiek inny kraj, dopiero zaczyna w spójny sposób wykorzystywać ten zasób. Hiszpania to chaotyczna mozaika regionów i podregionów, podobnie jak jej krajobraz jest chaotyczną mozaiką niezwykle surowych pejzaży. Wystarczy spojrzeć na mapę, by dostrzec różnorodność klimatyczną licznych hiszpańskich regionów winiarskich: od zielonych, przesiąkniętych wilgocią winnic Galicji na północnym wybrzeżu Atlantyku po spalone słońcem winnice śródziemnomorskiego południowego wschodu. Z punktu widzenia uprawy winorośli atutem Hiszpanii jest średnia wysokość jej winnic, przekraczająca 600 metrów. Dzięki temu w dużej części hiszpańskich winnic udaje się uzyskać winogrona o dobrej barwie i kwasowości, po prostu dlatego, że nocne temperatury są stosunkowo niskie, a winogrona dojrzewają dopiero pod koniec wystarczająco długiego okresu wegetacji. Ci, którzy są gotowi poszukać, znajdą tu jednak prawdziwe skarby, a odkąd w Hiszpanii ukształtowała się grupa znawców, wielu ambitnych inwestorów przyczyniło się do zmiany wizerunku hiszpańskiego wina. Dziś nowe pokolenie winiarzy spokojnie zaczęło tworzyć wyjątkowe wina i eksperymentować ze szczepami, które jeszcze niedawno byłyby nie do pomyślenia. Wino pozostaje ważnym produktem i stanowi integralną część hiszpańskiej kultury.