Dominio del Águila Pícaro del Águila Tinto 2023

Pícaro del Águila powstaje z winnic w La Aguilera, historycznej miejscowości Ribera del Duero, na północ od Aranda de Duero w Kastylii i León. Winnica uprawia tu ekologicznie stare krzewy różnych szczepów posadzone razem, na glebach łączących wapień, glinę i piasek, na wysokości blisko 900 metrów. Skrajnie kontynentalny klimat z gorącymi latami i bardzo chłodnymi nocami sprzyja powolnemu dojrzewaniu i daje winogrona zarazem dojrzałe i pełne świeżości.

Winogrona zbiera się ręcznie i winifikuje w całych gronach na drożdżach dzikich (autochtonicznych). Fermentacja przebiega powoli w zbiornikach betonowych, z maceracją trwającą od 18 do 28 dni, a fermentacja malolaktyczna odbywa się w beczkach barrique. Dojrzewanie trwa od 12 do 15 miesięcy we francuskich beczkach barrique, z czego 15% to beczki nowe, a butelkowanie odbywa się bez klarowania i filtracji.

To wino odsłania nuty dzikiej jeżyny, czarnej porzeczki, czarnej wiśni, mirtu, makii, pieprzu, lukrecji i grafitu. Soczystemu, lekko krwistemu czarnemu owocowi towarzyszą niuanse korzenne i dzikie. W ustach wino jest pełne i mięsiste, okrągłe i pełne smaku, z aksamitnymi, wygładzonymi taninami, wyraźną soczystością i świeżym, spójnym finiszem.

Historia wina w Hiszpanii jest tak dawna, że nikt właściwie nie wie, kto przywiózł do tego regionu pierwsze winorośle. Gdy około 3000 lat temu przybyli Fenicjanie i założyli dzisiejsze miasta Kadyks i Jerez, uprawa winorośli była już dobrze rozwinięta, a hiszpańskie wina sprzedawano szeroko w całym basenie Morza Śródziemnego i w Afryce Północnej. Można powiedzieć, że Hiszpania to winiarski fenomen. Po latach na uboczu świata wielkich win jest dziś jednym z jego głównych graczy. Inwestycje i ambicje w winnicach i piwnicach przekładają się na coraz bogatsze, bardziej złożone (często o wysokiej zawartości alkoholu) i korzenne wina czerwone, coraz bardziej cenione przez międzynarodowych konsumentów. Hiszpania, dumna z tego, że ma więcej ziemi obsadzonej winoroślą niż jakikolwiek inny kraj, dopiero zaczyna w spójny sposób wykorzystywać ten zasób. Hiszpania to chaotyczna mozaika regionów i podregionów, podobnie jak jej krajobraz jest chaotyczną mozaiką niezwykle surowych pejzaży. Wystarczy spojrzeć na mapę, by dostrzec różnorodność klimatyczną licznych hiszpańskich regionów winiarskich: od zielonych, przesiąkniętych wilgocią winnic Galicji na północnym wybrzeżu Atlantyku po spalone słońcem winnice śródziemnomorskiego południowego wschodu. Z punktu widzenia uprawy winorośli atutem Hiszpanii jest średnia wysokość jej winnic, przekraczająca 600 metrów. Dzięki temu w dużej części hiszpańskich winnic udaje się uzyskać winogrona o dobrej barwie i kwasowości, po prostu dlatego, że nocne temperatury są stosunkowo niskie, a winogrona dojrzewają dopiero pod koniec wystarczająco długiego okresu wegetacji. Ci, którzy są gotowi poszukać, znajdą tu jednak prawdziwe skarby, a odkąd w Hiszpanii ukształtowała się grupa znawców, wielu ambitnych inwestorów przyczyniło się do zmiany wizerunku hiszpańskiego wina. Dziś nowe pokolenie winiarzy spokojnie zaczęło tworzyć wyjątkowe wina i eksperymentować ze szczepami, które jeszcze niedawno byłyby nie do pomyślenia. Wino pozostaje ważnym produktem i stanowi integralną część hiszpańskiej kultury.