Dominio de Pingus Flor de Pingus 2022

Dominio de Pingus, położone w samym sercu Ribera del Duero, w prowincji Burgos, uprawia niewielkie działki starych krzewów Tempranillo, nazywanego tu lokalnie Tinto Fino, wokół wioski La Horra. Winorośl Flor de Pingus rośnie na glebach łączących głębokie gliny i wapienie, na dużej wysokości, która zapewnia świeżość i dobowe różnice temperatur. Ten kontynentalny terroir, z gorącymi latami i chłodnymi nocami, pozwala na powolne dojrzewanie winogron i nadaje winu połączenie koncentracji, elegancji i finezji.

Wino powstaje ze starych krzewów Tempranillo uprawianych biodynamicznie, z ręcznie zbieranych i starannie sortowanych winogron. Owoce są odszypułkowywane, a następnie fermentowane w zbiornikach ze stali nierdzewnej z delikatną ekstrakcją, aby zachować czystość owocu i wyraz terroir. Dojrzewanie odbywa się potem w beczkach dębowych, głównie francuskich, przez czas pozwalający wygładzić taniny i zyskać złożoność aromatyczną, przy zachowaniu świeżości i energii charakterystycznych dla stylu tego domu.

W winie wyczuwalne są nuty dojrzałych czarnych owoców, soczystych czerwonych owoców i śliwki, podkreślone korzennymi akcentami lukrecji i łagodnego pieprzu, a także dębowymi niuansami cedru i wanilii. Wyczuwalny jest też świeższy i bardziej złożony wymiar, z akcentami kwiatowymi i subtelną mineralną strukturą. W ustach wino jest obfite i jedwabiste, niesione przez delikatne taniny, zrównoważoną kwasowość oraz długi, smakowity finisz, który zachowuje wyraźne napięcie.

Historia wina w Hiszpanii jest tak dawna, że nikt właściwie nie wie, kto przywiózł do tego regionu pierwsze winorośle. Gdy około 3000 lat temu przybyli Fenicjanie i założyli dzisiejsze miasta Kadyks i Jerez, uprawa winorośli była już dobrze rozwinięta, a hiszpańskie wina sprzedawano szeroko w całym basenie Morza Śródziemnego i w Afryce Północnej. Można powiedzieć, że Hiszpania to winiarski fenomen. Po latach na uboczu świata wielkich win jest dziś jednym z jego głównych graczy. Inwestycje i ambicje w winnicach i piwnicach przekładają się na coraz bogatsze, bardziej złożone (często o wysokiej zawartości alkoholu) i korzenne wina czerwone, coraz bardziej cenione przez międzynarodowych konsumentów. Hiszpania, dumna z tego, że ma więcej ziemi obsadzonej winoroślą niż jakikolwiek inny kraj, dopiero zaczyna w spójny sposób wykorzystywać ten zasób. Hiszpania to chaotyczna mozaika regionów i podregionów, podobnie jak jej krajobraz jest chaotyczną mozaiką niezwykle surowych pejzaży. Wystarczy spojrzeć na mapę, by dostrzec różnorodność klimatyczną licznych hiszpańskich regionów winiarskich: od zielonych, przesiąkniętych wilgocią winnic Galicji na północnym wybrzeżu Atlantyku po spalone słońcem winnice śródziemnomorskiego południowego wschodu. Z punktu widzenia uprawy winorośli atutem Hiszpanii jest średnia wysokość jej winnic, przekraczająca 600 metrów. Dzięki temu w dużej części hiszpańskich winnic udaje się uzyskać winogrona o dobrej barwie i kwasowości, po prostu dlatego, że nocne temperatury są stosunkowo niskie, a winogrona dojrzewają dopiero pod koniec wystarczająco długiego okresu wegetacji. Ci, którzy są gotowi poszukać, znajdą tu jednak prawdziwe skarby, a odkąd w Hiszpanii ukształtowała się grupa znawców, wielu ambitnych inwestorów przyczyniło się do zmiany wizerunku hiszpańskiego wina. Dziś nowe pokolenie winiarzy spokojnie zaczęło tworzyć wyjątkowe wina i eksperymentować ze szczepami, które jeszcze niedawno byłyby nie do pomyślenia. Wino pozostaje ważnym produktem i stanowi integralną część hiszpańskiej kultury.