Yoshimura Saké Kurumazaka

To sake pochodzi z regionu Nara, w sercu Kansai, i powstaje w pagórkowatym krajobrazie o stosunkowo łagodnym klimacie, z gorącymi latami i zimnymi, lecz umiarkowanymi zimami. Pola ryżowe korzystają z obfitej wody źródlanej spływającej z okolicznych gór, znanej z dużej czystości i zrównoważonej mineralności. Te naturalne warunki sprzyjają równomiernemu dojrzewaniu ryżu na sake, pozwalając uzyskać ziarna zwarte i jednorodne, odpowiednie do powolnej i precyzyjnej fermentacji, przy zachowaniu czystego wyrazu terroir i dużej przejrzystości aromatycznej gotowego sake.

To Kimoto Junmai wytwarzane jest tradycyjną metodą kimoto, opartą na długiej ręcznej pracy nad zaczynem (pied de cuve), aby w naturalny sposób rozwinąć kwasowość i złożoność aromatyczną. Ryż na sake jest starannie polerowany, tak aby pozostało jedynie wnętrze ziarna, a następnie fermentuje w niskiej temperaturze z drożdżami selekcjonowanymi, które sprzyjają czystej i zrównoważonej ekspresji. W tym Junmai nie stosuje się dodatku alkoholu, co uwydatnia naturalne bogactwo ryżu i precyzję warzenia, dając sake ustrukturyzowane i harmonijne.

To sake odsłania nuty gotowanego ryżu, świeżych orzechów włoskich i prażonych zbóż, podkreślone delikatnymi akcentami dojrzałego jabłka i białych kwiatów. W ustach tekstura jest zarazem pełna i jedwabista, niesiona dobrze zintegrowaną kwasowością, która wydłuża finisz. Stopniowo pojawiają się niuanse umami grzybów i lekkiego bulionu, dodające głębi i długości, a lekkie mleczne wrażenie i delikatna mineralna słoność dopełniają całość precyzyjną, soczystą i bardzo spójną.

Historia sake w Japonii to opowieść licząca tysiące lat, ściśle związana z uprawą ryżu i rytuałami shintō. Już w III wieku pierwsze fermentacje ryżu, znane jako kuchikami no sake, opierały się na przeżuwaniu ziaren przez kapłanki, co uwalniało enzymy niezbędne do przemiany skrobi w cukier. Z czasem postęp w rolnictwie i techniki warzenia przybyłe z Chin pozwoliły udoskonalić produkcję, dając początek unikalnym na świecie metodom wielokrotnej fermentacji równoległej. W epoce Heian sake staje się centralnym elementem ceremonii cesarskich i religijnych, symbolem czystości i więzi między bogami a ludźmi. W okresach Edo i Meiji ulepszenie drożdży, opanowanie polerowania ryżu i dystrybucja w całym kraju sprawiają, że sake staje się napojem powszechnym, zakorzenionym w codziennym i świątecznym życiu Japonii. Równolegle pojawiają się inne napoje fermentowane lub destylowane, takie jak shōchū czy awamori, zrodzone w południowych regionach i pod wpływami z zagranicy. Dziś sake wciąż się odnawia: łącząc tradycję i nowoczesność, odzwierciedla różnorodność klimatów, odmian ryżu i regionalnych umiejętności, a zarazem wyraża gościnnego ducha Japonii.