Sine Qua Non Distenta IV Syrah 2022

Sine Qua Non jest bez wątpienia najbardziej „kultowym” producentem win w Kalifornii. Jego wina są niezwykle rzadkie, produkowane w niewielkich ilościach, czasem to zaledwie kilka beczek. Nie trzeba dodawać, że aby je zdobyć, trzeba zapisać się na listę oczekujących. Inną ważną cechą jest to, że posiadłość należy do austriackiego artysty i restauratora, ikonoklasty Manfreda Krankla. Krankl założył winnicę wraz z żoną Elaine w 1994 roku w Venturze, w Kalifornii, mieście położonym godzinę jazdy na północ od Los Angeles. Każde wino opowiada własną historię, nosi inną nazwę i ma niepowtarzalną etykietę, zaprojektowaną oczywiście przez samego Manfreda.

Jeb Dunnuck – ocena 96-98:

Powstałe z 82,7% Syrah, 6% Grenache, 5% Petite Sirah, 3% Mourvèdre i 3% białych szczepów, Syrah Distenta IV 2022 to dojrzały, złożony i pełny rocznik, który zapowiada się wyjątkowo. Wyczuwalna jest obfitość owoców niebieskich, kirschu, pieprzu i przypraw, a całość dopełniają aksamitne usta, jedwabiste taniny, brak agresywności i wyraźna długość. Wino zapowiada się dobrze już w momencie premiery i wyraźnie kontrastuje z chłodniejszymi, bardziej strukturalnymi rocznikami 2021.

Vinous (Antonio Galloni) – ocena 96+: 

Syrah Distenta IV 2022 to wino o dużej koncentracji i napięciu. Co ciekawe, Syrah jest w tym roczniku znacznie mniej przystępne niż Grenache. Miłośnicy Distenta IV będą musieli wykazać się cierpliwością, ponieważ wino nie odsłania się w pełni, mimo wyraźnego bogactwa tekstury. Degustowałem rocznik 2022 z próbki przygotowanej tuż przed butelkowaniem. Spodziewam się, że gotowe wino będzie hojniejsze. Kupaż dopełniają akcenty Grenache, Petite Sirah, Mourvèdre, Muscat i Petit Manseng.

Wine Advocate (Robert Parker) – ocena 94+: 

Syrah Distenta IV 2022 składa się z 82,7% Syrah, 6% Grenache, 5% Petite Sirah, 3,3% Mourvèdre oraz niewielkiej ilości Petit Manseng i Muscat. Dojrzewało 23 miesiące w beczkach z dębu francuskiego, w 56% nowych, i fermentowało z udziałem 31% całych gron. Bukiet otwiera się intensywnymi, dymnymi aromatami owoców niebieskich, z przyjemnymi nutami kopru włoskiego, anyżu i białego pieprzu, które szybko się wzmacniają. W ustach wino jest pełne, bogate i mocno ekstrahowane, otulone gładką, precyzyjną teksturą, która prowadzi do napiętego, skupionego finiszu, rozwijającego się podobnie jak bukiet. Choć podejrzewam, że wino zyska na głębi i złożoności po roku lub dwóch, styl tych win sprawia, że już w młodości są wyjątkowo przyjemne – a będzie go wystarczająco dużo, by można je było poznać od razu po premierze w styczniu 2025 roku. 

W Stanach Zjednoczonych 90% wina pochodzi z Kalifornii. To napływ poszukiwaczy złota do Kalifornii w połowie XIX wieku pobudził kalifornijskie winiarstwo, zwłaszcza w regionach Sonoma i Napa. Na początku XX wieku działało tam 800 winnic. W latach 1919–1933 prohibicja zniszczyła większość kalifornijskiego winiarstwa, tak że w 1933 roku pozostało tylko 140 winnic produkujących wino. Dopiero od 1960 roku branża winiarska zaczęła podnosić się po prohibicji, a Kalifornia była znana głównie z produkcji win wzmacnianych (w stylu porto). To również w latach 60. powstały niektóre z najsłynniejszych winnic (Mondavi, Heitz Wine Cellars, Stag’s Leap Wine Cellars itd.).



W 1976 roku miało miejsce przełomowe wydarzenie: legendarny konkurs degustacyjny, lepiej znany jako „Sąd Paryski”. Najsłynniejsze wina francuskie zmierzyły się w nim z amerykańskimi nowicjuszami. Tego 24 maja nieoczekiwany wynik wstrząsnął światem wina: ku ogólnemu zaskoczeniu zwyciężyły Stany Zjednoczone. Konkurs ten pozostaje jednak mało znany szerokiej publiczności.



Dziś nie ma wątpliwości, że Stany Zjednoczone produkują wielkie wina. Choć Kalifornia, ze świetnymi winami Zinfandel, w dużej mierze skupia na sobie sławę win amerykańskich, stan Oregon produkuje jedne z najlepszych win Pinot Noir na świecie, a stan Waszyngton oferuje znakomite Chardonnay, Merlot i Cabernet Sauvignon.