Quinta de la Rosa Tawny Port

To tawny pochodzi z Quinta de la Rosa, rodzinnej posiadłości położonej nad brzegami Douro, w pobliżu Pinhão, w sercu Cima Corgo. Winorośle czepiają się łupkowych tarasów górujących nad rzeką, w klimacie kontynentalnym z gorącymi i suchymi latami. Touriga Nacional, Touriga Franca i Sousão z winnic sklasyfikowanych w kategorii A, najwyższej w regionie, nadają temu porto nieco głębszą barwę niż inne tawny w tym samym wieku.

Winogrona są zbierane ręcznie, a następnie deptane w lagares w kontrolowanej temperaturze przez cztery dni, z udziałem drożdży dzikich (autochtonicznych). Fermentacja rozpoczyna się w tych kadziach, po czym zostaje zatrzymana przez dodanie destylatu winnego (mutage), co zachowuje naturalną słodycz winogron. Wino starzeje się następnie co najmniej trzy lata w starych dębowych beczkach o pojemności 550 litrów, po czym kupażuje się kilka roczników.

To wino odsłania nuty kandyzowanej wiśni, śliwki, suszonej figi, rodzynek, karmelu, orzecha laskowego, cynamonu i kakao. Dojrzały czerwony owoc łączy się z oksydacyjnymi niuansami suszonych owoców i przypraw, które nadał pobyt w beczce. W ustach wino jest okrągłe i aksamitne, równoważy słodycz wyraźną świeżością, a kończy się rozgrzewającym, długim finiszem.

Bogata historia Portugalii jest ściśle związana z jej winami, zwłaszcza z najsłynniejszym z nich, porto. Od dawnych miast, Lizbony i Porto, po małe średniowieczne miasteczka i rzymskie ruiny: przeszłość wciąż jest żywa we współczesnej Portugalii. Wakacje w sercu tego kraju, w którym narodziło się porto, to niepowtarzalny sposób, by poznać kulturę Starego Świata, klimat, piękne krajobrazy i oczywiście tutejsze wina. Choć historia wina w Portugalii sięga czasów rzymskich, wino znane dziś jako porto powstało dopiero na początku XIX wieku. Portugalskie wino stołowe cieszyło się dużym popytem już od połowy XVII wieku, głównie wśród Brytyjczyków. Aby rustykalne portugalskie wina były stabilniejsze i przyjemniejsze w smaku, przed wysyłką dodawano do beczek niewielkie ilości okowity. W końcu brytyjskie firmy zaczęły inwestować w regionie i dopracowały proces dodawania okowity w trakcie fermentacji, a nie po niej, co pozwoliło zachować charakterystyczne owocowe smaki czerwonego wina, typowe wyłącznie dla doliny Douro w Portugalii. W ostatnich latach w regionie Douro dokonała się mała rewolucja: obok bardzo tradycyjnej produkcji porto rozwinęły się nowoczesne wytrawne wina czerwone i białe. Wina stołowe nadal odgrywają ważną rolę. Większe inwestycje, lepsze techniki uprawy winorośli i modernizacja branży przynoszą ciekawe rezultaty. Wyjątkowa w Portugalii jest bardzo duża liczba (ponad 500) rodzimych szczepów (choć ich nazwy bywają trudne do wymówienia). Nawet większość ekspertów od wina nie zna winogron, z których powstaje porto, madera czy jakiekolwiek inne portugalskie wino. Podobnie jak sąsiednia Hiszpania, Portugalia od około dwudziestu lat przechodzi cichą rewolucję. Niechęć do podążania za modą i sadzenia szczepów międzynarodowych przynosi teraz efekty, a nowe pokolenie win o wyraźnym charakterze terroir i owocu jest w stanie konkurować na scenie światowej. Niepowtarzalne smaki rodzimych portugalskich szczepów stały się atutem kraju. To dobra wiadomość dla tych, którzy szukają odmiany od wszechobecnych win ze szczepów międzynarodowych. Terroir jest bardzo zróżnicowane. Z północy na południe, ze wschodu na zachód, od gór po winnice nadmorskie, gorące i suche albo chłodne i zielone. We wszystkich stylach, od vinho verde po porto, od rześkich wytrawnych win białych po eleganckie czerwone, na tak wiele różnych sposobów, wina portugalskie są niepowtarzalne.