Pérez Barquero Gran Barquero Solera 6 ans

Winnica Pérez Barquero, położona w Montilli, w sercu apelacji Montilla-Moriles w Andaluzji, korzysta z gorącego i słonecznego klimatu śródziemnomorskiego, łagodzonego wpływami kontynentalnymi. Krzewy Pedro Ximénez wrastają w gleby „albariza”, bogate w kredę, które bardzo dobrze zatrzymują wodę i sprzyjają pełnemu dojrzewaniu winogron. Połączenie intensywnego światła, niskich opadów i gleb wapiennych nadaje winom dużą koncentrację aromatyczną, wyraźną świeżość i charakterystyczną tożsamość, właściwą dla terroir wyżej położonej strefy Montilli.

To wino likierowe powstaje z winogron Pedro Ximénez zbieranych w stanie zaawansowanej dojrzałości na obszarze Montilla-Moriles; fermentuje częściowo, po czym jest wzmacniane alkoholem winnym. Następnie przez kilka lat dojrzewa w tradycyjnym systemie criaderas y solera, w dużych beczkach z dębu amerykańskiego, aby uzyskać profil słodki, skoncentrowany i oksydacyjny. Kolejne przelewania i frakcyjny kupaż zapewniają stałość stylu i złożoność aromatyczną charakterystyczną dla domu Pérez Barquero.

W winie wyczuwalne są nuty bakalii, rodzynek, figi i daktyli, uzupełnione akcentami kwiatowymi przywołującymi białe kwiaty i rumianek. Korzenne niuanse gałki muszkatołowej i prażonych migdałów łączą się z dyskretnym tłem dębowym, z akcentami wanilii i karmelu. W ustach materia jest pełna i otulająca, z zrównoważoną słodyczą, umiarkowaną kwasowością i długim, lekko słonym finiszem, który mimo bogactwa wina pozostawia wrażenie świeżości.

Historia wina w Hiszpanii jest tak dawna, że nikt właściwie nie wie, kto przywiózł do tego regionu pierwsze winorośle. Gdy około 3000 lat temu przybyli Fenicjanie i założyli dzisiejsze miasta Kadyks i Jerez, uprawa winorośli była już dobrze rozwinięta, a hiszpańskie wina sprzedawano szeroko w całym basenie Morza Śródziemnego i w Afryce Północnej. Można powiedzieć, że Hiszpania to winiarski fenomen. Po latach na uboczu świata wielkich win jest dziś jednym z jego głównych graczy. Inwestycje i ambicje w winnicach i piwnicach przekładają się na coraz bogatsze, bardziej złożone (często o wysokiej zawartości alkoholu) i korzenne wina czerwone, coraz bardziej cenione przez międzynarodowych konsumentów. Hiszpania, dumna z tego, że ma więcej ziemi obsadzonej winoroślą niż jakikolwiek inny kraj, dopiero zaczyna w spójny sposób wykorzystywać ten zasób. Hiszpania to chaotyczna mozaika regionów i podregionów, podobnie jak jej krajobraz jest chaotyczną mozaiką niezwykle surowych pejzaży. Wystarczy spojrzeć na mapę, by dostrzec różnorodność klimatyczną licznych hiszpańskich regionów winiarskich: od zielonych, przesiąkniętych wilgocią winnic Galicji na północnym wybrzeżu Atlantyku po spalone słońcem winnice śródziemnomorskiego południowego wschodu. Z punktu widzenia uprawy winorośli atutem Hiszpanii jest średnia wysokość jej winnic, przekraczająca 600 metrów. Dzięki temu w dużej części hiszpańskich winnic udaje się uzyskać winogrona o dobrej barwie i kwasowości, po prostu dlatego, że nocne temperatury są stosunkowo niskie, a winogrona dojrzewają dopiero pod koniec wystarczająco długiego okresu wegetacji. Ci, którzy są gotowi poszukać, znajdą tu jednak prawdziwe skarby, a odkąd w Hiszpanii ukształtowała się grupa znawców, wielu ambitnych inwestorów przyczyniło się do zmiany wizerunku hiszpańskiego wina. Dziś nowe pokolenie winiarzy spokojnie zaczęło tworzyć wyjątkowe wina i eksperymentować ze szczepami, które jeszcze niedawno byłyby nie do pomyślenia. Wino pozostaje ważnym produktem i stanowi integralną część hiszpańskiej kultury.