Friedrich Becker Kammerberg Spätburgunder 2018

Kammerberg Spätburgunder z winnicy Friedrich Becker pochodzi z siedliska Kammerberg, położonego wokół wsi Schweigen-Rechtenbach, na samym południu Palatynatu. Parcele leżą bezpośrednio na granicy francusko-niemieckiej, na dobrze nasłonecznionych zboczach o glebach wapiennych i marglowo-wapiennych. To korzystne położenie, z dość łagodnym klimatem i wpływem Renu, pozwala na powolne i pełne dojrzewanie pinot noir, dając wina o dużej finezji i osobowości wyraźnie naznaczonej przez terroir.

Winogrona tego parcelowego Spätburgunder są zbierane ręcznie w pełnej dojrzałości, starannie sortowane, a następnie trafiają do kadzi po odszypułkowaniu, z różnym, zależnym od rocznika udziałem całych gron. Fermentacja alkoholowa przebiega w otwartych kadziach, z delikatnym wtłaczaniem kapelusza lub przepompowywaniem, aby wydobyć finezję i strukturę. Po zlaniu z kadzi i delikatnym tłoczeniu wino trafia do dębowych beczek, w większości burgundzkich, na długie dojrzewanie na drobnym osadzie, po czym następuje kupażowanie i butelkowanie bez nadmiernego upiększania.

Wino odsłania nuty dojrzałych czerwonych owoców, czarnej wiśni i maliny, uzupełnione akcentami kwiatowymi przywołującymi fiołek i piwonię. Niuanse korzenne z nutą pieprzu i goździka łączą się z delikatnymi nutami dębu: wanilii i dymu. W ustach wino jest precyzyjne, o jedwabistej teksturze, świeżej kwasowości, delikatnych taninach i długim, eleganckim finiszu.

Niemcy mają długą i znakomitą historię winiarstwa. Rzymianie założyli pierwsze winnice w tym kraju wzdłuż brzegów Mozeli, w pobliżu dzisiejszego miasta Trewir. W III wieku naszej ery nasadzenia rozszerzyły się na różne sąsiednie doliny, głównie doliny dopływów Mozeli. W średniowieczu Kościół chrześcijański, a zwłaszcza klasztory cysterskie i benedyktyńskie, miał duży wpływ na rozwój uprawy winorośli i produkcję wina wysokiej jakości w Niemczech. Niemcy od zawsze słynęły ze swoich znakomitych win białych: lekko słodkich, o niskiej zawartości alkoholu, ale zawsze wysokiej jakości. W ostatnich latach konsumenci wina zaczęli jednak preferować wina bardziej wytrawne. W rezultacie niemiecki rynek zmienił się tak, by zaspokoić wszystkie gusta, oferując wyborne wytrawne rieslingi i wina z innych białych odmian, takich jak pinot blanc, gewurztraminer i grauburgunder. Cieplejsze lata i łagodniejsze zimy sprzyjają również winom różowym i czerwonym, a pinot noir jest trzecim najczęściej uprawianym szczepem w kraju. Wybierz więc sam, od tradycyjnych rieslingów po wielkie wina czerwone: gama jest szeroka i wciąż się poszerza. W XX wieku niemieckie winiarstwo zatraciło się pod względem jakości, rozszerzając nasadzenia na mniej korzystne stanowiska i zwiększając plony do poziomu, przy którym jakość poważnie ucierpiała. Najwięksi niemieccy producenci win nigdy jednak całkowicie nie zbłądzili, a od końca XX wieku podejmowane są znaczne wysiłki, by przywrócić Niemcom dawną świetność. Plony są obecnie ograniczone prawem, a wielu czołowych producentów połączyło siły, tworząc stowarzyszenie VDP (zob. Etykiety win niemieckich). Członkowie stowarzyszenia VDP zobowiązują się skupiać swoje wysiłki na jakości, a nie na ilości. Pod względem wielkości produkcji Niemcy należą do dziesięciu największych producentów wina na świecie. Nieco ponad 60% produkowanego wina to wino białe i powszechnie uważa się, że wina białe z najlepszych stanowisk i od najbardziej renomowanych niemieckich producentów należą do najwybitniejszych na świecie. Niemieckie wina czerwone również zyskują na popularności i jakości, zwłaszcza te ze Spätburgunder, czyli lokalnej nazwy Pinot Noir. Drugim najpopularniejszym szczepem czerwonym (przynajmniej pod względem powierzchni nasadzeń) jest Dornfelder.