Francesco Brigatti Colline Novaresi Mottobello Erbaluce 2024

Mottobello powstaje w Górnym Piemoncie, na wzgórzach Novary, niedaleko południowego brzegu jeziora Maggiore, w krajobrazie zdominowanym przez Monte Rosa. Te wzgórza polodowcowego pochodzenia zbudowane są z osadów rzeczno-aluwialnych bogatych w glinę, o kwaśnym pH. Nazwa oznacza „piękne wzgórze”: winnica o powierzchni jednego hektara ma wystawę południowo-zachodnią, na wysokości od 250 do 320 metrów. Francesco Brigatti, osiadły w Suno, uprawia tu erbaluce, autochtoniczny biały szczep z północnego Piemontu, z pasją trzeciego pokolenia winiarzy.

Winogrona erbaluce są zbierane pod koniec września, a następnie delikatnie miażdżone przed ośmiogodzinną maceracją moszczu na skórkach, która wzbogaca wino o aromaty i teksturę. Fermentacja, prowadzona na drożdżach dzikich (autochtonicznych), przebiega w zbiornikach ze stali nierdzewnej w kontrolowanej temperaturze 17°C. Wino dojrzewa następnie cztery miesiące w zbiornikach ze stali nierdzewnej na drobnym osadzie, a potem co najmniej dwa miesiące w butelce. Prosta filtracja, bez klarowania, zachowuje jego pełną ekspresję.

Wino odsłania nuty rumianku, jaśminu, polnych kwiatów, akacji, cedratu, brzoskwini, miodu i bazylii. Pod słomkowożółtą barwą z zielonymi refleksami bukiet jest intensywnie kwiatowy, podkreślony cytrusami, owocami o białym miąższu i nutą ziołową. W ustach wino o średniej budowie jest wyraziste w smaku i delikatne, wsparte żywą kwasowością i wrażeniem mineralności. Świeży i słony finisz sprawdza się zarówno do posiłku, jak i jako aperitif.

Ach, Włochy, piękny kraj hedonistów, ojczyzna dolce vita, ale jakże trudno zrozumieć tamtejszą organizację winiarstwa! Kluczem do zrozumienia systemu apelacji we Włoszech jest traktowanie ich jak kilku małych krajów, a nie jednego jednolitego państwa, ponieważ każdy region ma własny system apelacji. Włochy mogą jednak zaoferować miłośnikom wina mnóstwo win o zróżnicowanych i niepowtarzalnych smakach i stylach, a także butelki pełne niespodzianek i kreatywności. Niestety produkują też duże ilości win bez duszy i charakteru, sprzedawanych pod najbardziej użytecznymi i najbardziej rozpoznawalnymi handlowo nazwami: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco i wiele innych... Ale porozmawiajmy trochę o historii: uprawa winorośli we Włoszech sięga zamierzchłej starożytności i wywodzi się z Grecji. Etruskowie mieli zasadzić winorośl, a greccy osadnicy ulepszyć i zmienić skład odmian; to oni nazwali później ten kraj „Oenotria”, czyli kraina wina. W okresie rozkwitu Cesarstwa Rzymskiego wino zajmowało ważne miejsce w codziennym życiu, a niektóre regiony już wtedy wyróżniały się doskonałością swoich wyrobów. Rzymianie założyli też liczne winnice w Europie, pozostawiając trwały ślad swoich podbojów. Dziś Włochy są największym producentem wina na świecie, przed Francją. Włochy dzielą się na trzy strefy klimatyczne. W górach na północy panuje dość surowy klimat górski. Nizina „środkowej części buta” to obszar klimatu kontynentalnego z mroźnymi zimami oraz gorącymi i burzowymi latami. W „południowej części buta” panuje klimat śródziemnomorski z bardzo gorącymi i bardzo suchymi latami; dotyczy to również wysp Sycylii i Sardynii. Podsumowując, Włochy produkują wina o ogromnej różnorodności dzięki 200 różnym szczepom, z których wiele pochodzi z tych ziem. To kraj równie złożony jak jego wina, które warto poznać!