Sake Naguwashi Suzuka Kaminoho

Deze sake komt uit de prefectuur Mie, in het hart van de regio Ise, en ontstaat in een omgeving waar maritieme invloeden en beboste bergen samenkomen. De Kaminoho-rijst wordt verbouwd op rijstvelden met een relatief mild klimaat, met warme, vochtige zomers en koele winters, wat een gelijkmatige rijping van de korrels bevordert. Het overvloedige, zuivere grondwater, gefilterd door granietrijke en vulkanische bodems, vormt een ideale basis voor deze Junmai Daiginjo en geeft het aromatische profiel finesse en precisie.

Deze Junmai Daiginjo wordt uitsluitend gemaakt van Kaminoho-rijst die zorgvuldig tot ongeveer 50 % van zijn oorspronkelijke grootte is gepolijst, om de zetmeelrijke kern te concentreren. Voor het brouwen wordt lokaal bronwater gebruikt, samen met gisten die geselecteerd zijn op elegante aroma's en een zijdezachte textuur. De gisting verloopt langdurig op lage temperatuur, waarna de sake voorzichtig wordt geperst en zonder toegevoegde alcohol wordt gebotteld, om de zuiverheid van de rijst en de helderste expressie van het terroir van Suzuka te bewaren.

Deze sake onthult tonen van groene appel, peer en witte meloen, ondersteund door florale hints van witte bloem en lelie, en subtiele accenten van gekookte rijst en amandelspijs. In de mond is de textuur zijdezacht en elegant, met een beheerste zoetheid, een fijne zuurgraad en een strakke, verfrissende afdronk die de zuiverheid van de korrel en het precieze brouwwerk laat uitkomen.

De geschiedenis van sake in Japan is een verhaal van duizenden jaren, nauw verbonden met de rijstteelt en met shintō-rituelen. Al vanaf de 3e eeuw berustten de eerste rijstfermentaties, bekend als kuchikami no sake, op het kauwen van de korrels door priesteressen, waardoor de enzymen vrijkwamen die nodig zijn om zetmeel in suiker om te zetten. In de loop der tijd maakten vooruitgang in de landbouw en brouwtechnieken uit China het mogelijk de productie te verfijnen, wat leidde tot methoden van meervoudige parallelle fermentatie die wereldwijd uniek zijn. In de Heian-periode wordt sake een centraal onderdeel van keizerlijke en religieuze ceremonies, een symbool van zuiverheid en van de verbondenheid tussen goden en mensen. In de Edo- en Meiji-periode maken betere gisten, het beheersen van het polijsten van rijst en de nationale distributie van sake een volksdrank, verankerd in het dagelijkse en feestelijke leven van Japan. Tegelijkertijd ontstaan er andere gefermenteerde of gedistilleerde dranken, zoals shōchū en awamori, voortgekomen uit zuidelijke terroirs en buitenlandse invloeden. Vandaag blijft sake zichzelf opnieuw uitvinden: als verbinding tussen traditie en moderniteit weerspiegelt hij de diversiteit van klimaten, rijstsoorten en regionale vakkennis, en belichaamt hij tegelijk de gastvrije ziel van Japan.