Villa Bucci Castelli di Jesi Verdicchio 2024

Deze Verdicchio komt uit de heuvels van het achterland van de Marche, binnen de appellatie Verdicchio dei Castelli di Jesi DOC Classico Superiore. Het wijndomein Villa Bucci teelt zijn wijnstokken rond Serra de’ Conti, Montecarotto en Ostra Vetere, niet ver van de Adriatische Zee. De klei-kalkbodems en de zeebries die de nachten verkoelen, geven de wijn zijn finesse, zijn frisheid en zijn minerale signatuur.

De druiven worden geoogst en zacht geperst; alleen de eerste persing wordt gebruikt. De alcoholische gisting vindt plaats in roestvrijstalen tanks. Daarna rijpt de wijn zes maanden op de fijne gistsporen in grote eikenhouten vaten, voordat hij gebotteld wordt.

Deze wijn onthult aroma's van Golden-appel, rijpe peer, gele perzik, citrus, witte bloemen, acacia, verse amandel, gedroogd fruit, witte peper en natte steen. In de mond is hij evenwichtig en slank, met een soepele maar goed afgelijnde structuur, een levendige zuurgraad en een zilte ondertoon die de proeverij verlengt. De aanhoudende afdronk, met een subtiele amandeltoets, behoudt een heerlijk fris gevoel.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het volk van de Dolce Vita, maar wat is het moeilijk om de organisatie van de wijnbouw er te begrijpen! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen land, want elke regio heeft haar eigen appellatiesysteem. Toch kan Italië liefhebbers een veelheid aan wijnen bieden met gevarieerde en unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het ook een grote hoeveelheid zielloze wijnen zonder karakter, die verkocht worden onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog vele andere... Maar laten we het even over geschiedenis hebben: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en komt oorspronkelijk uit Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd, en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden dit land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk nam wijn een belangrijke plaats in het dagelijks leven in, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntendheid van hun product. De Romeinen legden ook talrijke wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, vóór Frankrijk. Italië is verdeeld in drie klimaatzones. In de bergen van het noorden heerst een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” kent een continentaal klimaat met koude winters en warme zomers met onweer. In het “zuiden van de laars” heerst het mediterrane klimaat met zeer warme en zeer droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt wijnen van een grote verscheidenheid dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel uit eigen bodem komen. Het is een land dat even complex is als zijn wijnen, en dat het verdient om verkend te worden!