Saké Jidai Okure

Deze sake komt uit de prefectuur Okayama, in het hart van de regio Chūgoku, en ontstaat in een omgeving met een gematigd klimaat, gekenmerkt door warme zomers en relatief milde winters. De rijstvelden profiteren van zuiver water uit de nabijgelegen bergen en van vruchtbare bodems die een gelijkmatige rijping van de korrels bevorderen. Deze combinatie van overvloedig licht en koelere nachten aan het einde van het seizoen levert compacte en evenwichtige rijst op, bijzonder geschikt voor sake in junmai-ginjostijl met een precieze aromatische expressie.

Deze sake wordt gemaakt volgens de traditionele yamahai-methode en steunt op een langzame gisting die een uitgesproken zuurgraad en grote aromatische diepte ontwikkelt. De rijst wordt zorgvuldig gepolijst tot ginjoniveau en gist vervolgens met geselecteerde gisten, zodat het profiel zuiver blijft en tegelijk de wildere nuances die typisch zijn voor yamahai tot uiting komen. Doordat er geen alcohol wordt toegevoegd, wordt het junmai-karakter versterkt, met een strakke structuur en een authentieke expressie van de rijst en het water van het terroir van Okayama.

Deze sake onthult tonen van rijpe appel, peer en verse banaan, ondersteund door complexere hints van geroosterde hazelnoot, witte paddenstoel en zachte specerijen. In de mond is de textuur tegelijk vol en zijdezacht, gedragen door een levendige zuurgraad die de afdronk verlengt. Umaminuances van dashibouillon en geroosterde granen komen geleidelijk op en geven een warm en lang gevoel, ideaal om licht verwarmd te proeven.

De geschiedenis van sake in Japan is een verhaal van duizenden jaren, nauw verbonden met de rijstteelt en met shintō-rituelen. Al vanaf de 3e eeuw berustten de eerste rijstfermentaties, bekend als kuchikami no sake, op het kauwen van de korrels door priesteressen, waardoor de enzymen vrijkwamen die nodig zijn om zetmeel in suiker om te zetten. In de loop der tijd maakten vooruitgang in de landbouw en brouwtechnieken uit China het mogelijk de productie te verfijnen, wat leidde tot methoden van meervoudige parallelle fermentatie die wereldwijd uniek zijn. In de Heian-periode wordt sake een centraal onderdeel van keizerlijke en religieuze ceremonies, een symbool van zuiverheid en van de verbondenheid tussen goden en mensen. In de Edo- en Meiji-periode maken betere gisten, het beheersen van het polijsten van rijst en de nationale distributie van sake een volksdrank, verankerd in het dagelijkse en feestelijke leven van Japan. Tegelijkertijd ontstaan er andere gefermenteerde of gedistilleerde dranken, zoals shōchū en awamori, voortgekomen uit zuidelijke terroirs en buitenlandse invloeden. Vandaag blijft sake zichzelf opnieuw uitvinden: als verbinding tussen traditie en moderniteit weerspiegelt hij de diversiteit van klimaten, rijstsoorten en regionale vakkennis, en belichaamt hij tegelijk de gastvrije ziel van Japan.