Recaredo Reserva Particular Corpinnat 2014

Deze cuvée komt van een selectie zeer oude wijnstokken in het hart van de Penedès, in het Corpinnat-gebied. De percelen Pedra Blanca, Can Romeu en Can Rossell de la Serra, aangeplant halverwege de 20e eeuw, worden begrensd door de Anoia en de beken van de Salada, Can Bautista en Lavernó. Hun zeer kalkrijke bodems met een zandige leemtextuur geven de wijn zijn frisse en minerale ruggengraat.

De druiven worden met de hand geoogst. De most van de Xarel·lo vergist in kleine eikenhouten barriques om aan structuur te winnen, terwijl de Macabeu in roestvrijstalen tanks met wilde gisten wordt gevinifieerd. De tweede gisting vindt plaats op fles volgens de traditionele methode. De wijn rust minstens 127 maanden liggend op latten, onder een natuurkurk, vóór het remuage op pupitres en het handmatig degorgeren op koele keldertemperatuur. Als Brut Nature krijgt hij geen toegevoegde suiker.

Deze wijn onthult aroma's van gestoofde appel, rijpe peer, citrus, witte bloemen, gedroogde kruiden, venkel, groene anijs, brioche, noten, balsamicotonen en krijt. De rijping op de gistsporen brengt een fijn geroosterde nuance en een toets van patisserie. In de mond is hij vol en romig, gedragen door een zeer fijne mousse, een precieze zuurgraad en een krijtachtige textuur; de droge, zilte en diepe afdronk strekt zich elegant uit.

De geschiedenis van de wijn in Spanje is zo oud dat niemand echt weet wie de eerste wijnstokken naar de regio heeft gebracht. Toen de Feniciërs zo'n 3.000 jaar geleden aankwamen en de huidige steden Cádiz en Jerez stichtten, was de wijnbouw al goed ingeburgerd en werden Spaanse wijnen op grote schaal verhandeld in het hele Middellandse Zeegebied en in Noord-Afrika. Je zou kunnen zeggen dat Spanje een wijnwonder is. Na jaren aan de zijlijn van de wereld van de grote wijnen is het vandaag een belangrijke speler. Investeringen en ambitie in de wijngaarden en de kelders vertalen zich in steeds rijkere en complexere (vaak zeer alcoholrijke) en kruidige rode wijnen, die steeds meer in de smaak vallen bij internationale consumenten. Spanje is er trots op dat het meer grond aan de wijnbouw wijdt dan welk ander land ook, en begint die troef nu pas op een consequente manier te benutten. Spanje is een chaotisch kluwen van regio's en subregio's, net zoals het landschap een chaotisch kluwen is van ongelooflijk ruige landschappen. Een blik op de kaart volstaat om de klimatologische diversiteit tussen de talrijke Spaanse wijnregio's te zien, van de groene, doorweekte wijngaarden van Galicië aan de noordelijke Atlantische kust tot de verschroeide wijngaarden in het zuidoosten aan de Middellandse Zee. De reddende factor van Spanje, wat de wijnbouw betreft, is de gemiddelde hoogte van de wijngaarden: meer dan 600 meter. Een groot deel van de Spaanse wijngaarden slaagt er daardoor in druiven met een goede kleur en zuurgraad voort te brengen, simpelweg omdat de nachttemperaturen relatief laag zijn en de druiven pas rijp worden aan het einde van een voldoende lang groeiseizoen. Maar er ligt een echte schat te wachten voor wie bereid is te graven, en nu er in Spanje een klasse van kenners is ontstaan, hebben allerlei ambitieuze investeerders hun steentje bijgedragen om het imago van de Spaanse wijn te veranderen. Vandaag is een nieuwe generatie wijnmakers in alle rust begonnen met het maken van spectaculaire wijnen en het experimenteren met druivenrassen die tot voor kort ondenkbaar waren. Wijn blijft een belangrijk product en maakt integraal deel uit van de Spaanse cultuur.