Mikaela 2019

Het wijndomein Micaela Rubio, in de provincie Cuenca in het hart van Castilië-La Mancha, verbouwt zijn wijnstokken op de hoogvlakten van Manchuela, tussen de valleien van de Júcar en de Cabriel. De percelen liggen hoog op kalk- en kalkhoudende kleibodems en genieten van een continentaal klimaat met grote temperatuurverschillen. Deze geografische ligging bevordert een langzame rijping van de druiven, die de natuurlijke frisheid en de precieze expressie van het terroir bewaart, met gematigde opbrengsten die de concentratie en het evenwicht van de wijnen ten goede komen.

Deze wijn onthult tonen van rijp rood fruit, zwart fruit en viooltjes, aangevuld met accenten van zachte specerijen, peper en fijn hout, met een subtiele minerale nuance. In de mond is de wijn vol en zijdezacht, gedragen door een frisse zuurgraad, fijne maar aanwezige tannines en een lange afdronk met smaken van sappig fruit, specerijen en een lichte gebrande toets.

De geschiedenis van de wijn in Spanje is zo oud dat niemand echt weet wie de eerste wijnstokken naar de streek heeft gebracht. Toen de Feniciërs zo'n 3.000 jaar geleden aankwamen en de huidige steden Cádiz en Jerez stichtten, was de wijnbouw er al stevig verankerd, en Spaanse wijnen werden op grote schaal verhandeld in het hele Middellandse Zeegebied en in Noord-Afrika. Je zou kunnen zeggen dat Spanje een wijnwonder is. Na jarenlang buiten de wereld van de grote wijnen te hebben gestaan, is het land vandaag een belangrijke speler. Investeringen en ambitie in wijngaarden en kelders leveren steeds rijkere, complexere en kruidige rode wijnen op (vaak met veel alcohol), die steeds meer in de smaak vallen bij internationale wijnliefhebbers. Spanje is er trots op dat het meer wijngaardgrond heeft dan welk ander land ook, maar begint die rijkdom pas nu op een samenhangende manier te benutten. Spanje is een chaotische wirwar van regio's en subregio's, net zoals het landschap een chaotische wirwar is van ongelooflijk ruige landschappen. Eén blik op de kaart laat zien hoe groot de klimaatverschillen zijn tussen de vele Spaanse wijnstreken: van de groene, doorweekte wijngaarden van Galicië aan de noordelijke Atlantische kust tot de verschroeide wijngaarden in het zuidoosten, aan de Middellandse Zee. De redding van Spanje op wijnbouwgebied is de gemiddelde hoogte van de wijngaarden: meer dan 600 meter. Een groot deel van de Spaanse wijngaarden slaagt er daardoor in druiven met een goede kleur en zuurgraad voort te brengen, simpelweg omdat de nachttemperaturen relatief laag zijn en de druiven pas rijp worden aan het einde van een voldoende lang groeiseizoen. Maar wie bereid is te zoeken, vindt er een ware schat, en nu er in Spanje een klasse van kenners is ontstaan, hebben allerlei ambitieuze investeerders hun steentje bijgedragen om het imago van de Spaanse wijn te veranderen. Vandaag is een nieuwe generatie wijnmakers in alle rust begonnen met het maken van spectaculaire wijnen en het experimenteren met druivenrassen die tot voor kort ondenkbaar waren. Wijn blijft een belangrijk product en is een wezenlijk onderdeel van de Spaanse cultuur.