Marco de Bartoli Sole e Vento Bianco 2023

Deze cuvée Bianco Terre Siciliane IGP verenigt twee terroirs van West-Sicilië: de Grillo komt uit de Contrada Samperi, bij Marsala, van kalk- en zandbodems in de vlakte, terwijl de Zibibbo wordt geteeld op het vulkanische eiland Pantelleria, op 350 meter hoogte, op terrassen. Deze dialoog tussen de zon van Marsala en de zeewinden van Pantelleria bepaalt de bijzondere identiteit van de wijn.

De trossen worden streng met de hand geselecteerd; de Grillo wordt begin september geoogst en de Zibibbo in de tweede week. Na ontsteling en zacht kneuzen weken de druiven ongeveer 24 uur koud. Daarna wordt de most zacht geperst en 48 uur bij lage temperatuur ontslijmd. De gisting vindt plaats in roestvrijstalen tanks onder gecontroleerde temperatuur, met wilde gisten. De wijn rijpt vervolgens 8 maanden in roestvrijstalen tanks op de fijne gistsporen.

Deze wijn onthult aroma's van abrikoos, rijpe mango, ananas, sinaasappel en citroen, gevolgd door oranjebloesem, vlierbloesem, venkel, mediterrane kruiden, anijs, geroosterde granen en een toets van schelpen. In de mond is hij droog en sappig, met een soepele textuur, een levendige zuurgraad en een zilt-minerale ondertoon. De frisse, licht bittere en kruidige afdronk verlengt harmonieus de mediterrane expressie.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het volk van de Dolce Vita, maar wat is het moeilijk om de organisatie van de wijnbouw er te begrijpen! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen land, want elke regio heeft haar eigen appellatiesysteem. Toch kan Italië liefhebbers een veelheid aan wijnen bieden met gevarieerde en unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het ook een grote hoeveelheid zielloze wijnen zonder karakter, die verkocht worden onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog vele andere... Maar laten we het even over geschiedenis hebben: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en komt oorspronkelijk uit Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd, en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden dit land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk nam wijn een belangrijke plaats in het dagelijks leven in, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntendheid van hun product. De Romeinen legden ook talrijke wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, vóór Frankrijk. Italië is verdeeld in drie klimaatzones. In de bergen van het noorden heerst een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” kent een continentaal klimaat met koude winters en warme zomers met onweer. In het “zuiden van de laars” heerst het mediterrane klimaat met zeer warme en zeer droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt wijnen van een grote verscheidenheid dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel uit eigen bodem komen. Het is een land dat even complex is als zijn wijnen, en dat het verdient om verkend te worden!