Malvasia Delle Lipari Passito 2020

Francesco Fenech (een naam van Maltese oorsprong) is de eigenaar van een klein familiedomein. Het domein van 7 ha ligt op het eiland Salina (zoals de meeste producenten van Malvasia) en niet op het eiland Lipari. De herkomstbenaming heeft de naam 'Lipari' behouden om historische redenen en uit lokale rivaliteit.

De stokken groeien op zanderige bodems van vulkanische oorsprong en worden biologisch geteeld. De handmatige oogst vindt eind september plaats, en de kerngezonde druiven worden vervolgens 2 weken in de zon gelegd. Na dit concentratieproces ondergaan de druiven een koude maceratie van 24 uur, om nog meer aroma's te extraheren. Om de zuiverheid niet aan te tasten, gist de most na het persen in een roestvrijstalen tank en rijpt hij 6 maanden op eikenhouten foeders en in roestvrijstalen tanks. De neus is floraal en complex, met veel frisheid. In de mond is het geheel smaakvol en zeer fruitig, met tonen van compote van kweepeer, abrikozenmarmelade, honing, gekonfijte perziken, gele bloemen en exotisch fruit. De smaak heeft een heel mooie zuurgraad, verrassend voor zo'n zuidelijke streek. Opmerkelijke balans tussen zuren, alcohol en restsuiker. Deze wijn draait volledig om de subtiliteit van zijn aroma's en de finesse van zijn structuur. Grote lengte in de mond.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!