Dolcetto d'Alba 2023

Het wijndomein Alessandria ligt in Piëmont, in het hart van de heuvels van de Langhe, en teelt zijn Dolcetto op goed gelegen hellingen rond Alba, in de provincie Cuneo. De wijnstokken profiteren van een continentaal klimaat dat door de invloed van de Alpen wordt getemperd, en van bodems met een mengeling van mergel, klei en zand, die een goede rijpheid van de druiven bevorderen terwijl de frisheid behouden blijft. Dit glooiende terroir, met een afwisseling van kleine percelen en uiteenlopende liggingen, levert een typische Dolcetto op: sappig, gestructureerd en met een uitgesproken Piëmontese identiteit.

Deze wijn onthult tonen van zwarte kersen, verse pruimen en klein rood fruit, aangevuld met bloemige accenten die aan viooltjes doen denken en delicate kruidige nuances. In de mond is de wijn soepel en sappig, gedragen door een levendige frisheid en fijne maar aanwezige tannines die het geheel structuur geven zonder hardheid. De middellange afdronk laat een indruk van knapperig fruit na, met een lichte toets van amandel, en nodigt uit om nog een glas te nemen.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!