Barbera d'Alba 2024

De Barbera d'Alba van het wijndomein Alessandria komt uit de wijnheuvels rond de stad Alba, in het hart van Piëmont, in het noordwesten van Italië. De wijnstokken wortelen in bodems van kalkmergel en klei, typisch voor de Langhe, die zorgen voor een mooie frisheid en een intense fruitexpressie. De hellingen liggen op gematigde hoogte en genieten van een continentaal klimaat dat door Alpiene invloeden wordt getemperd, met grote temperatuurverschillen tussen dag en nacht. Die combinatie van terroir en klimaat geeft de wijn zijn precieze, levendige karakter.

De Barbera-druiven worden volrijp geoogst, vervolgens ontsteeld en gekneusd, waarna de alcoholische gisting in tanks plaatsvindt met schilweking om kleur en structuur te extraheren. Na het aftappen volgt de malolactische gisting, die de van nature zure structuur van de druif verzacht. Daarna rijpt de wijn in tanks en/of grote neutrale vaten om het fruit en de frisheid te bewaren die typisch zijn voor de Barbera d’Alba, en wordt hij gebotteld na een rustperiode waarin het geheel harmonieus samenvloeit.

Deze wijn onthult tonen van zwarte kers, rijpe pruim en klein rood fruit, aangevuld met bloemige accenten van viooltjes en roos en delicate kruidige nuances van peper en zoethout. Afhankelijk van de rijping kunnen licht houtige en geroosterde accenten verschijnen, die complexiteit en diepgang geven. In de mond is de wijn sappig, gedragen door de levendige zuren die typisch zijn voor de druif, soepele tannines en een lange, frisse en smaakvolle afdronk.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!