Pegaso Pizarra 2021

Ta cuvée pochodzi z Sierra de Gredos, z terenu Cebreros w prowincji Ávila, z apelacji D.O.P. Cebreros w regionie Castilla y León. Stare krzewy prowadzone w formie krzaczastej (gobelet), uprawiane ekologicznie, zakorzeniają się w rzadko spotykanych glebach pizarra (łupek na skale metamorficznej), na wysokości od 950 do 1 200 metrów, głównie o ekspozycji wschodniej.

Winogrona ze starych krzewów zbierane są ręcznie do skrzynek. Fermentacja przebiega z udziałem drożdży autochtonicznych, po czym wino dojrzewa od 24 do 30 miesięcy w beczkach z dębu francuskiego o pojemności 400 i 500 litrów, pochodzących z różnych lasów i źródeł.

W winie wyczuwalne są nuty czarnej porzeczki, czarnej czereśni, tarniny, czarnego bzu, lukrecji, herbaty Assam, tytoniu, czystka, rozmarynu, lawendy, garrigue, ciemnego kamienia i akcentów balsamicznych. W ustach wino jest obszerne i jedwabiste, niesione przez precyzyjną kwasowość i drobne taniny o delikatnym ziarnie. Długi, słonawy i mineralny finisz zachowuje dużą świeżość.

Historia wina w Hiszpanii jest tak dawna, że nikt właściwie nie wie, kto przywiózł do tego regionu pierwsze winorośle. Gdy około 3000 lat temu przybyli Fenicjanie i założyli dzisiejsze miasta Kadyks i Jerez, uprawa winorośli była już dobrze rozwinięta, a hiszpańskie wina sprzedawano szeroko w całym basenie Morza Śródziemnego i w Afryce Północnej. Można powiedzieć, że Hiszpania to winiarski fenomen. Po latach na uboczu świata wielkich win jest dziś jednym z jego głównych graczy. Inwestycje i ambicje w winnicach i piwnicach przekładają się na coraz bogatsze, bardziej złożone (często o wysokiej zawartości alkoholu) i korzenne wina czerwone, coraz bardziej cenione przez międzynarodowych konsumentów. Hiszpania, dumna z tego, że ma więcej ziemi obsadzonej winoroślą niż jakikolwiek inny kraj, dopiero zaczyna w spójny sposób wykorzystywać ten zasób. Hiszpania to chaotyczna mozaika regionów i podregionów, podobnie jak jej krajobraz jest chaotyczną mozaiką niezwykle surowych pejzaży. Wystarczy spojrzeć na mapę, by dostrzec różnorodność klimatyczną licznych hiszpańskich regionów winiarskich: od zielonych, przesiąkniętych wilgocią winnic Galicji na północnym wybrzeżu Atlantyku po spalone słońcem winnice śródziemnomorskiego południowego wschodu. Z punktu widzenia uprawy winorośli atutem Hiszpanii jest średnia wysokość jej winnic, przekraczająca 600 metrów. Dzięki temu w dużej części hiszpańskich winnic udaje się uzyskać winogrona o dobrej barwie i kwasowości, po prostu dlatego, że nocne temperatury są stosunkowo niskie, a winogrona dojrzewają dopiero pod koniec wystarczająco długiego okresu wegetacji. Ci, którzy są gotowi poszukać, znajdą tu jednak prawdziwe skarby, a odkąd w Hiszpanii ukształtowała się grupa znawców, wielu ambitnych inwestorów przyczyniło się do zmiany wizerunku hiszpańskiego wina. Dziś nowe pokolenie winiarzy spokojnie zaczęło tworzyć wyjątkowe wina i eksperymentować ze szczepami, które jeszcze niedawno byłyby nie do pomyślenia. Wino pozostaje ważnym produktem i stanowi integralną część hiszpańskiej kultury.