Pegaso Arrebatacapas 2022

Arrebatacapas to działka o powierzchni 2,1 hektara, posadzona w 1953 roku w pobliżu miejscowości Cebreros, w prowincji Ávila, w sercu Sierra de Gredos, na zachód od Madrytu. Ta ziemia grenache rozciąga się tarasowo na wysokości od 950 do 1 200 metrów, na łupkach krystalicznych i ilastych. Oczyszczona w 1999 roku, gdy rosła dziko, daje najczystszy wyraz łupka z Gredos, z niemal alpejską świeżością.

Winogrona fermentują na dzikich drożdżach, a następnie przechodzą długą macerację, by łagodnie wydobyć materię. Wino dojrzewa około roku w używanych beczkach o pojemności 600 litrów, aby uszanować czystość owocu i mineralność terroir; produkcja wynosi kilka tysięcy butelek.

Wino ujawnia nuty: czarnej czereśni, dzikiej maliny, grafitu, rozgrzanego kamienia, lawendy, rozmarynu, pieprzu, lukrecji. Rubinowa barwa poprzedza głęboki bukiet, przywodzący na myśl okoliczną roślinność. W ustach łączą się obfitość i napięcie, z gęstą materią niesioną ciemną mineralnością i znakomitą świeżością, aż po długi, słony i precyzyjny finisz.

Historia wina w Hiszpanii jest tak dawna, że nikt właściwie nie wie, kto przywiózł do tego regionu pierwsze winorośle. Gdy około 3000 lat temu przybyli Fenicjanie i założyli dzisiejsze miasta Kadyks i Jerez, uprawa winorośli była już dobrze rozwinięta, a hiszpańskie wina sprzedawano szeroko w całym basenie Morza Śródziemnego i w Afryce Północnej. Można powiedzieć, że Hiszpania to winiarski fenomen. Po latach na uboczu świata wielkich win jest dziś jednym z jego głównych graczy. Inwestycje i ambicje w winnicach i piwnicach przekładają się na coraz bogatsze, bardziej złożone (często o wysokiej zawartości alkoholu) i korzenne wina czerwone, coraz bardziej cenione przez międzynarodowych konsumentów. Hiszpania, dumna z tego, że ma więcej ziemi obsadzonej winoroślą niż jakikolwiek inny kraj, dopiero zaczyna w spójny sposób wykorzystywać ten zasób. Hiszpania to chaotyczna mozaika regionów i podregionów, podobnie jak jej krajobraz jest chaotyczną mozaiką niezwykle surowych pejzaży. Wystarczy spojrzeć na mapę, by dostrzec różnorodność klimatyczną licznych hiszpańskich regionów winiarskich: od zielonych, przesiąkniętych wilgocią winnic Galicji na północnym wybrzeżu Atlantyku po spalone słońcem winnice śródziemnomorskiego południowego wschodu. Z punktu widzenia uprawy winorośli atutem Hiszpanii jest średnia wysokość jej winnic, przekraczająca 600 metrów. Dzięki temu w dużej części hiszpańskich winnic udaje się uzyskać winogrona o dobrej barwie i kwasowości, po prostu dlatego, że nocne temperatury są stosunkowo niskie, a winogrona dojrzewają dopiero pod koniec wystarczająco długiego okresu wegetacji. Ci, którzy są gotowi poszukać, znajdą tu jednak prawdziwe skarby, a odkąd w Hiszpanii ukształtowała się grupa znawców, wielu ambitnych inwestorów przyczyniło się do zmiany wizerunku hiszpańskiego wina. Dziś nowe pokolenie winiarzy spokojnie zaczęło tworzyć wyjątkowe wina i eksperymentować ze szczepami, które jeszcze niedawno byłyby nie do pomyślenia. Wino pozostaje ważnym produktem i stanowi integralną część hiszpańskiej kultury.