Notas Frutales La Trucha Barrica

Winogrona do tego cuvée pochodzą z winnic w Galicji, w podstrefie Condado do Tea, w sercu apelacji D.O. Rías Baixas. Działki, położone w prowincji Pontevedra, w pobliżu Crecente i rzeki Miño, sięgają około 285 metrów n.p.m., na glebach granitowych i piaszczystych.

Zbiór odbywa się ręcznie do małych skrzynek. Po selekcji winogron, odszypułkowaniu i delikatnym tłoczeniu moszcz klaruje się w zbiorniku ze stali nierdzewnej, a następnie przenosi do nowych beczek (barrique) na fermentację. Wino pozostaje w nich około trzech miesięcy, aby połączyć żywość Albariño z delikatnym wyrazem dębu.

Wino odsłania nuty brzoskwini, moreli, renklody, limonki, białych kwiatów, wanilii, gałki muszkatołowej, imbiru i słonawej mineralności. Fermentacja w beczce podkreśla owoc korzennym i lekko opiekanym akcentem, nie przesłaniając świeżości Albariño. W ustach wino jest pełne i jedwabiste, wsparte żywą kwasowością, delikatną słonością i długim finiszem, zrównoważonym między napięciem a krągłością.

Historia wina w Hiszpanii jest tak dawna, że nikt właściwie nie wie, kto przywiózł do tego regionu pierwsze winorośle. Gdy około 3000 lat temu przybyli Fenicjanie i założyli dzisiejsze miasta Kadyks i Jerez, uprawa winorośli była już dobrze rozwinięta, a hiszpańskie wina sprzedawano szeroko w całym basenie Morza Śródziemnego i w Afryce Północnej. Można powiedzieć, że Hiszpania to winiarski fenomen. Po latach na uboczu świata wielkich win jest dziś jednym z jego głównych graczy. Inwestycje i ambicje w winnicach i piwnicach przekładają się na coraz bogatsze, bardziej złożone (często o wysokiej zawartości alkoholu) i korzenne wina czerwone, coraz bardziej cenione przez międzynarodowych konsumentów. Hiszpania, dumna z tego, że ma więcej ziemi obsadzonej winoroślą niż jakikolwiek inny kraj, dopiero zaczyna w spójny sposób wykorzystywać ten zasób. Hiszpania to chaotyczna mozaika regionów i podregionów, podobnie jak jej krajobraz jest chaotyczną mozaiką niezwykle surowych pejzaży. Wystarczy spojrzeć na mapę, by dostrzec różnorodność klimatyczną licznych hiszpańskich regionów winiarskich: od zielonych, przesiąkniętych wilgocią winnic Galicji na północnym wybrzeżu Atlantyku po spalone słońcem winnice śródziemnomorskiego południowego wschodu. Z punktu widzenia uprawy winorośli atutem Hiszpanii jest średnia wysokość jej winnic, przekraczająca 600 metrów. Dzięki temu w dużej części hiszpańskich winnic udaje się uzyskać winogrona o dobrej barwie i kwasowości, po prostu dlatego, że nocne temperatury są stosunkowo niskie, a winogrona dojrzewają dopiero pod koniec wystarczająco długiego okresu wegetacji. Ci, którzy są gotowi poszukać, znajdą tu jednak prawdziwe skarby, a odkąd w Hiszpanii ukształtowała się grupa znawców, wielu ambitnych inwestorów przyczyniło się do zmiany wizerunku hiszpańskiego wina. Dziś nowe pokolenie winiarzy spokojnie zaczęło tworzyć wyjątkowe wina i eksperymentować ze szczepami, które jeszcze niedawno byłyby nie do pomyślenia. Wino pozostaje ważnym produktem i stanowi integralną część hiszpańskiej kultury.