Noelia Bebelia Preguiceiro

Preguiceiro powstaje w D.O. Rías Baixas, w Galicji, w niewielkiej podstrefie Soutomaior. Winogrona pochodzą z winnicy Candán, trzyhektarowej działki położonej na górskim zboczu nad rzeką Verdugo. Ten atlantycki terroir łączy gleby piaszczyste, warstwę xabre i granitowe podłoże, które nadają winu świeżość i mineralny charakter.

Winogrona zbiera się późno, w październiku, aby osiągnęły pełną dojrzałość fenolową. Fermentacja alkoholowa przebiega w zbiorniku ze stali nierdzewnej, a następnie wino przechodzi fermentację malolaktyczną w używanych beczkach dębowych. Dla tej cuvée podawane jest czteromiesięczne dojrzewanie w dębowych beczkach barrique.

To wino odsłania nuty żurawiny, truskawki, czerwonej wiśni, czerwonej porzeczki, granatu, czerwonej śliwki, płatków róży, kwaśnych cukierków, goździków, białego pieprzu, ziół balsamicznych i mokrego kamienia. W ustach wino jest lekkie i soczyste, niesione żywą, atlantycką kwasowością. Taniny pozostają miękkie i drobne, a świeży, delikatnie mineralny finisz przedłuża owocowe i korzenne smaki.

Historia wina w Hiszpanii jest tak dawna, że nikt właściwie nie wie, kto przywiózł do tego regionu pierwsze winorośle. Gdy około 3000 lat temu przybyli Fenicjanie i założyli dzisiejsze miasta Kadyks i Jerez, uprawa winorośli była już dobrze rozwinięta, a hiszpańskie wina sprzedawano szeroko w całym basenie Morza Śródziemnego i w Afryce Północnej. Można powiedzieć, że Hiszpania to winiarski fenomen. Po latach na uboczu świata wielkich win jest dziś jednym z jego głównych graczy. Inwestycje i ambicje w winnicach i piwnicach przekładają się na coraz bogatsze, bardziej złożone (często o wysokiej zawartości alkoholu) i korzenne wina czerwone, coraz bardziej cenione przez międzynarodowych konsumentów. Hiszpania, dumna z tego, że ma więcej ziemi obsadzonej winoroślą niż jakikolwiek inny kraj, dopiero zaczyna w spójny sposób wykorzystywać ten zasób. Hiszpania to chaotyczna mozaika regionów i podregionów, podobnie jak jej krajobraz jest chaotyczną mozaiką niezwykle surowych pejzaży. Wystarczy spojrzeć na mapę, by dostrzec różnorodność klimatyczną licznych hiszpańskich regionów winiarskich: od zielonych, przesiąkniętych wilgocią winnic Galicji na północnym wybrzeżu Atlantyku po spalone słońcem winnice śródziemnomorskiego południowego wschodu. Z punktu widzenia uprawy winorośli atutem Hiszpanii jest średnia wysokość jej winnic, przekraczająca 600 metrów. Dzięki temu w dużej części hiszpańskich winnic udaje się uzyskać winogrona o dobrej barwie i kwasowości, po prostu dlatego, że nocne temperatury są stosunkowo niskie, a winogrona dojrzewają dopiero pod koniec wystarczająco długiego okresu wegetacji. Ci, którzy są gotowi poszukać, znajdą tu jednak prawdziwe skarby, a odkąd w Hiszpanii ukształtowała się grupa znawców, wielu ambitnych inwestorów przyczyniło się do zmiany wizerunku hiszpańskiego wina. Dziś nowe pokolenie winiarzy spokojnie zaczęło tworzyć wyjątkowe wina i eksperymentować ze szczepami, które jeszcze niedawno byłyby nie do pomyślenia. Wino pozostaje ważnym produktem i stanowi integralną część hiszpańskiej kultury.