Nanclares y Prieto Porta Franca 2020

Winnica Nanclares y Prieto, położona w Castrelo, w gminie Cambados, w Rías Baixas w Galicji, uprawia cuvée Porta Franca na działce w gminie Meaño, na północnym zachodzie Hiszpanii. Krzewy prowadzone na pergolach rosną na glebach piaszczysto-pylastych na granitowym podłożu i korzystają z chłodnego, wilgotnego klimatu atlantyckiego. Takie położenie sprzyja powolnemu i zrównoważonemu dojrzewaniu winogron, które zachowują świeżość i napięcie. Winnica prowadzona jest ze szczególną dbałością o bioróżnorodność i pracę ręczną, aby wiernie oddać tożsamość tego szczególnego terroir.

Wino powstaje z winorośli albariño uprawianej w sposób przyjazny środowisku, z winogron zbieranych ręcznie do małych skrzynek i starannie selekcjonowanych przy wejściu do piwnicy. Winogrona są delikatnie tłoczone, a moszcz fermentuje dzięki drożdżom dzikim (autochtonicznym), bez dodatku zbędnych środków enologicznych. Dojrzewanie odbywa się na drobnym osadzie (sur lie), w zbiorniku ze stali nierdzewnej i/lub w neutralnych naczyniach, przy minimalnej ingerencji, aby zachować czystość owocu, słone napięcie i jak najwierniejszy wyraz atlantyckiego terroir.

W winie wyczuwalne są nuty chrupkich białych owoców, dojrzałych cytrusów i delikatnych kwiatów, uzupełnione akcentami subtelnych przypraw i delikatnym mineralnym wymiarem. W ustach materia jest precyzyjna, o teksturze zarazem pełnej i napiętej, niesionej przez żywą kwasowość, która wydłuża degustację. Czysty i soczysty finisz pozostawia wrażenie trwałej świeżości i równowagi, zachęcając do powrotu do kieliszka.

Historia wina w Hiszpanii jest tak dawna, że nikt właściwie nie wie, kto przywiózł do tego regionu pierwsze winorośle. Gdy około 3000 lat temu przybyli Fenicjanie i założyli dzisiejsze miasta Kadyks i Jerez, uprawa winorośli była już dobrze rozwinięta, a hiszpańskie wina sprzedawano szeroko w całym basenie Morza Śródziemnego i w Afryce Północnej. Można powiedzieć, że Hiszpania to winiarski fenomen. Po latach na uboczu świata wielkich win jest dziś jednym z jego głównych graczy. Inwestycje i ambicje w winnicach i piwnicach przekładają się na coraz bogatsze, bardziej złożone (często o wysokiej zawartości alkoholu) i korzenne wina czerwone, coraz bardziej cenione przez międzynarodowych konsumentów. Hiszpania, dumna z tego, że ma więcej ziemi obsadzonej winoroślą niż jakikolwiek inny kraj, dopiero zaczyna w spójny sposób wykorzystywać ten zasób. Hiszpania to chaotyczna mozaika regionów i podregionów, podobnie jak jej krajobraz jest chaotyczną mozaiką niezwykle surowych pejzaży. Wystarczy spojrzeć na mapę, by dostrzec różnorodność klimatyczną licznych hiszpańskich regionów winiarskich: od zielonych, przesiąkniętych wilgocią winnic Galicji na północnym wybrzeżu Atlantyku po spalone słońcem winnice śródziemnomorskiego południowego wschodu. Z punktu widzenia uprawy winorośli atutem Hiszpanii jest średnia wysokość jej winnic, przekraczająca 600 metrów. Dzięki temu w dużej części hiszpańskich winnic udaje się uzyskać winogrona o dobrej barwie i kwasowości, po prostu dlatego, że nocne temperatury są stosunkowo niskie, a winogrona dojrzewają dopiero pod koniec wystarczająco długiego okresu wegetacji. Ci, którzy są gotowi poszukać, znajdą tu jednak prawdziwe skarby, a odkąd w Hiszpanii ukształtowała się grupa znawców, wielu ambitnych inwestorów przyczyniło się do zmiany wizerunku hiszpańskiego wina. Dziś nowe pokolenie winiarzy spokojnie zaczęło tworzyć wyjątkowe wina i eksperymentować ze szczepami, które jeszcze niedawno byłyby nie do pomyślenia. Wino pozostaje ważnym produktem i stanowi integralną część hiszpańskiej kultury.