Jose Gil Camino de Ribas

Camino de Ribas pochodzi z pojedynczej działki La Cóncova w San Vicente de la Sonsierra, w sercu Rioja Alta, w DOCa Rioja. Ta położona na wysokości około 600 metrów winnica, uprawiana ekologicznie, zakorzenia się w glebach piaszczystych i piaskowcowych, przeciętych żyłami wapienia. Wysokogórskie położenie nadaje winu świeży, precyzyjny wyraz, głęboko związany z jego terroir.

Winogrona zbiera się ręcznie. Fermentacja przebiega na drożdżach dzikich (autochtonicznych), z zachowaniem części całych gron, aby utrzymać świeżość i wyrazistość aromatów. Następnie wino dojrzewa przez około 10 miesięcy w beczkach z dębu francuskiego o pojemności 500 litrów, w dawnym calado wykutym w skale w San Vicente de la Sonsierra.

W tym winie wyczuwalne są nuty jeżyny, borówki, czerwonych owoców, fiołka, kwiatu akacji, łagodnych przypraw, pieprzu, kawy, szlachetnego drewna oraz mineralności. W ustach wino jest zarazem otulające i smukłe, łączy soczystą materię ze świeżą kwasowością. Drobne, jedwabiste taniny nadają całości strukturę, nie czyniąc jej twardą, a długi finisz przedłuża owocowe, kwiatowe i korzenne smaki.

Historia wina w Hiszpanii jest tak dawna, że nikt właściwie nie wie, kto przywiózł do tego regionu pierwsze winorośle. Gdy około 3000 lat temu przybyli Fenicjanie i założyli dzisiejsze miasta Kadyks i Jerez, uprawa winorośli była już dobrze rozwinięta, a hiszpańskie wina sprzedawano szeroko w całym basenie Morza Śródziemnego i w Afryce Północnej. Można powiedzieć, że Hiszpania to winiarski fenomen. Po latach na uboczu świata wielkich win jest dziś jednym z jego głównych graczy. Inwestycje i ambicje w winnicach i piwnicach przekładają się na coraz bogatsze, bardziej złożone (często o wysokiej zawartości alkoholu) i korzenne wina czerwone, coraz bardziej cenione przez międzynarodowych konsumentów. Hiszpania, dumna z tego, że ma więcej ziemi obsadzonej winoroślą niż jakikolwiek inny kraj, dopiero zaczyna w spójny sposób wykorzystywać ten zasób. Hiszpania to chaotyczna mozaika regionów i podregionów, podobnie jak jej krajobraz jest chaotyczną mozaiką niezwykle surowych pejzaży. Wystarczy spojrzeć na mapę, by dostrzec różnorodność klimatyczną licznych hiszpańskich regionów winiarskich: od zielonych, przesiąkniętych wilgocią winnic Galicji na północnym wybrzeżu Atlantyku po spalone słońcem winnice śródziemnomorskiego południowego wschodu. Z punktu widzenia uprawy winorośli atutem Hiszpanii jest średnia wysokość jej winnic, przekraczająca 600 metrów. Dzięki temu w dużej części hiszpańskich winnic udaje się uzyskać winogrona o dobrej barwie i kwasowości, po prostu dlatego, że nocne temperatury są stosunkowo niskie, a winogrona dojrzewają dopiero pod koniec wystarczająco długiego okresu wegetacji. Ci, którzy są gotowi poszukać, znajdą tu jednak prawdziwe skarby, a odkąd w Hiszpanii ukształtowała się grupa znawców, wielu ambitnych inwestorów przyczyniło się do zmiany wizerunku hiszpańskiego wina. Dziś nowe pokolenie winiarzy spokojnie zaczęło tworzyć wyjątkowe wina i eksperymentować ze szczepami, które jeszcze niedawno byłyby nie do pomyślenia. Wino pozostaje ważnym produktem i stanowi integralną część hiszpańskiej kultury.